...

უბრალოდ განუმეორებელი: ოლივერ კანი

მიუნხენის "ბაიერნის" ღირსებას არაერთი დიდებული გოლკიპერი იცავდა, რომლების თავის პოზიციაზე საუკეთესონი იყვნენ და კლუბის ისტორიაში სამუდამოდ შევიდნენ. თუმცა, თანამედროვე გულშემატკივარისთვის არსებობს ერთი გამორჩეული, ყველაზე მაღლა მყოფი და უბრალოდ განუმეორებელი ადამიანი - ოლივერ კანი. "ტიტანმა", როგორც მას მიუნხენური გრანდის ქომაგებმა შეარქვეს, წითელი მაისურით 14 წლის განმავლობაში ითამაშა და "რეკორდმაისტერის" ყველა დროის ერთ-ერთი საუკეთსო ფეხბურთელად იქცა.

ოლივერ კანი დიდებული მეკარე, დიდებული ლიდერი, დიდებული ადამიანი იყო, რომელსაც განსაკუთრებული ხასიათი და საოცარი შესაძლებლობები ჰქონდა. ოლის დაუჯერებელი ნახტომები, საოცრად ლამაზი და გიჟური გამოსვლები კარიდან, რომლის დროსაც ბურთის ხელით კუთხურზე გადაგდება და მინდორზე ჰაეროვნად დაშვება უყვარდა, ფენომენალური სეზონები 90-იანი წლების ბოლოს და ახალი საუკუნის დასაწყისში, მას "ბაიერნის" გულშემატკივრების ნამდვილ გმირად აქცევს.

ახლა კი დიდი სიამოვნებით გავიხსენოთ ეს უნიკალური პიროვნება და მასთან ერთად კიდევ ერთხელ გავიაროთ გზა, რომელმაც ოლივერ კანი "ნომერ პირველობამდე" მიიყვანა.

ბავშვობა და ბებია-ბაბუის საჩუქარი
ბავშვობა ადამიანის ცხოვრებაში მართლაც ყველაზე სასიამოვნო და ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი პერიოდია. პატარა ასაკიდან აკრეფილი თვისებები და ჩამოყალიბებული ხასიათი, შესაძლოა, მთელი ცხოვრების განმავლობაში თან გაგყვეს და ოლივერ კანის შემთხვევაში, სწორედ ასე მოხდა.

ოლი პირველად ბურთს სულ რაღაც ორი წლის ასაკში შეეხო, ბაბუის ბაღის ცენტრში და მაშინ ალბათ წარმოდგენაც არ ჰქონდა თუ რაში შეიძლება გამოეყენებინა ეს საინტერესო "ქმნილება". თუმცა, წლების შემდეგ, ის და ბურთი ერთმანეთის განუყრელი მეგობრები გახდნენ.
"ბავშვობის ამ სურათზე აღბეჭდილია, თუ როგორ დავიჭირე ბურთი ხელში პირველად და არა ის, თუ როგორ ვურტყამ მას. ორივე ხელით დიდი ცისფერი პლასტმასის ბურთ მეჭირა, რომელზეც მსოფლიოს ყველა ქვეყანა იყო აღბეჭდილი. ამაზე ლამაზი გლობუსის წარმოდგენა შეუძლებელია. ჩემთვის ეს ფოტო სიმბოლურია. ასე მგონია, რომ ჯერ კიდევ მაშინ ვთქვი - დიახ, მე და ბურთს შეიძლება რაღაც გამოგვივიდეს", - წერს ოლივერ თავის ავტობიოგრაფიულ წიგნში.

პატარა კანს ძალიან მოსწონდა სპორტის ორი სახეობა: ფეხბურთი და ჩოგბურთი, რადგან მაშინ სწორედ ეს ორი სპორტის სახეობა იყო მოდური, მით უმეტეს ვაჟებისთვის. თუმცა, მამამისი, როლფ კანი, ფეხბურთელი იყო, მოგვიანებით კი ბავშვების მთავარი მწვრთნელი გახდა და ამ საქმეში საკმაოდ წარმატებული გამოდგა. გასაკვირი არ არის, რომ ოლივერი მამის კვალს გაჰყვა და 5-6 წლის ასაკში "კარლსრუეს" აკადემიაში ჩაირიცხა. მაშინ უფროსი კანი ადგილობრივი სოფლის პატარა გუნდებს ავარჯიშებდა და ხანდახან წვრთნებზე ოლივერიც მიჰყავდა. რალფ კანი თავისი ვაჟის დიდი გულშემატკივარი იყო და მას ყოველთვის გვერდში ედგა. "სანამ პატარა ვიყავი, სტადიონზე თუ ვერ მოვიდოდა, თამაშის მერე მირეკავდა ხოლმე. მისი აზრი უნდა გამეგო, მისი რჩევები უნდა მომესმინა, უნდა მცოდნოდა, რისი გაკეთება შემეძლო უკეთ. ამისგან თანდათან განვთავისუფლდი - მე ხომ დამოუკიდებლობა მინდოდა".
ყველაზე საინტერესო კი ის არის, რომ ოლივერ კანი თავიდან მეკარის პოზიციაზე სულაც არ თამაშობდა, ის მოედნის ფეხბურთელი იყო და ცენტრალური თავდამსხმელიც კი შეიძლება გამოსულიყო. თუმცა, "კარლსრუეში" თამაშის დაწყებამდე ბებიამ და ბაბუამ მას უნიკალური საჩუქარი გაუკეთეს - მეკარის მთლი აღჭურვილობა, თანაც ზეპ მაიერის. რა თქმა უნდა, ეს არ იყო ლეგენდარული გერმანელის ნაცვამი, მაგრამ მისი სახელიც კანისთვის ბევრს ნიშნავდა. "ახალი ფორმა მაშინვე ჩავიცვი. სიამაყით ვუქცერდი საკუთარ თავს და ვფიქრობდი: "რაკი ასეთი მაგარი ფორმა მაქვს, კარშიც დავდგები". ბავშვობაში დიდ იმედებს ვიძლეოდი. ბევრს სჯეროდა, რომ ჩემგან კარგი მოთამაშე დადგებოდა, მაგრამ მაინც კარში დავრჩი", - აი ასე დაიწყო ყველაფერი.

"კარლსრუე" და ფორმულა-ფამულას დაპირისპირება
"გერმანიის ახალაზრდულ ნაკრებებში არასოდეს არავის გამოვუძახებივარ. უბრალოდ ამ გუნდების არც ერთმა მწვრთნელმა არ იცოდა ჩემი არსებობის შესახებ. თუმცა, მე ეს საერთდ არ მანაღვლებდა. პირველ რიგში, იმაზე ვფიქრობდი, რომ რაც შეიძლება სწრაფად დამეწყო ძირითადში თამაში", - იხსენებს ოლივერი, რომელიც საათების განმავლობაში ვარჯიშობდა და თავის ფორმულებსაც კი იგონებდა. ცდილობდა ბურთის ტრაექტორიის მიხედვით განესაზღვრა სწორი პოზიცია და გამოსვლებზე დროულად ემოქმედა. ვარჯიშებზე ყველაფერი კარგად მიდიოდა, როგორც ჩანს, ოლის ფორმულებმა გაამართლეს.

ძირითად შემადგენლობაში ადგილის მოპოვებას კი ვერაფრით ახერხებდა. მაშინ "კარლსრუეს" გოლკიპერი ალექსანდრ ფამულა იყო, ძალიან გამოცდილი და საიმედო. მთავარი მწვრთნელი ვინფრედ შეფერი მას სრულიად ენდობოდა, კანს კი ძალიან დიდი ხანი მოუწია ლოდინი, მაგრამ შანსი თავიდანვე მიეცა. მისი დებიუტი ბუნდესლიგაში ჯერ კიდევ 1987/88 წლების სეზონში შედგა, როდესაც ფამულამ დისკვალიფიკაცია მიიღო და პატარა ოლივერს მიეცა შანსი. თუმცა, მან პირველი შესაძლებლობა ვერ გამოიყენა და ჩავარდა - "კიოლნისგან" სტუმრად ოთხი გოლი მიიღო. მომდენო ტურში ბრემენის "ვერდერისგან" მხოლოდ ორი ბურთი გაუშვა, მაგრამ სუსტად იასპარეზა და თანაც ფამულას დისკვალიფიკაცია ამოიწურა.

ოლივერ კანი კიდევ ორი წელიწადი ფამულას შემცვლელი იყო და ვინ იცის როგორ გაგრძელდება ეს ყველაფერი, რომ არა ალექსანდრის არასტაბილურობა. მან კონკურენციის ნაკლებობის გამო ძალიან მოუკლო, ყოველ ტურში შეცდომას უშვებდა და შეფერის მოთმინებაც ამოიწურა. "კარლსრუეს" მთავარმა მწვრთნელმა ფამულა "ბოხუმთან" შეხვედრაში, სადაც ორი გოლი აჩუდა მეტოქეს, შეცვალა და ოლივერ კანი შეიყვანა მინდორზე. 22 წლის ოლივერი კი კარგად გამოიყურებოდა, იგივე განმეორდა შემდეგ ტურებშიც და "კარლსრუეს" უკვე ახალი პირველი ნომერი ჰყავდა. ეს 1990/91 წლების სეზონში მოხდა და კანი სერიოზული პროგრესის გზას დაადგა.

ოლივერ კანის "კარლსრუეში" მოღვაწეობის ყველაზე ცნობილი ეპიზოდი ჯეი-ჯეი ოკოჩას ფანტასტიკური გოლია, რომლის დროსაც ტექნიკურმა აფრიკელმა "ტიტანიც" კი აბურთავა, მაგრამ 1993/94 წლების სეზონში კანმა გერმანული კლუბი უეფას თასის ნახევარფინალამდე გაიყვანა, რაც ისტორიული მიღწევაა. "კარლსრუემ" გზაზე ისეთი კლუბები ჩამოიტოვა, როგორებიც "ვალენსია" და "ბორდო" იყვნენ, ფინალამდე კი გუნდი "ზალცბურგმა" არ მიუშვა. ავსტრიაში უგოლო ფრეს კარლსრუეში 1:1 მოჰყვა და გერმანელები მომდევნო ეტაპზე ვერ გავიდნენ. კანმა კი დიდებული თამაში აჩვენა და ამ წარმატებაში უდიდესი წვლილი შეიტანა.

ახალი ეტაპი და კვლავ ზეპ მაიერი
1994 წლის ზაფხულში მიუნხენურ კლუბს მეკარის პრობლემა ჰქონდა და საბედნიეროდ, ამ საკითზე კლუბის ლეგენდა და ყველა დროის ერთ-ერთი უძლიერესი მეკარე, ზეპ მაიერი, ზრუნავდა, რომელმაც მარტივად განუცხადა ხელმძღვანელობას: "ახალ მეკარეს ეძებთ? რა თქმა უნდა, ის ოლივერ კანი უნდა იყოს "კარლსრუედან". "ბაიერნმა" ოლი დაახლოებით ხუთ მილიონ ევროდ შეიძინა და გუნდის ძირითადი მეკარე გახდა. ბუნდესლიგის საწყის ექვს თამაშში, მხოლოდ ოთხი გოლი გაუშვა და ჟურნალისტების კარგი შეფასება დაიმსახურა. მაიერი კი კანის "მეორე მამა" გახდა, რომელიც ძალიან უყვარდა და მუდამ მისი მორჩილი მოსწავლე იყო.
"ხანგრძლივი თანამშრომლობისას განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, რომ მეკარე მწვრთნელთან ერთად ერთსა და იმავე საწვრთნელო პროგრამას უაზროდ არ იმეორებდეს. ჩემი მწვრთნელი ყოველთვის მზადაა მოისმინოს და მეც ნებისმიერ დროს შემიძლია ვუთხრა: - მისმინე ზეპ, მოდი დღეს ეს ან ის სავარჯიშო შევასრულოთ. ის მაშინვე ხვდება რაც მჭირდება, შეუძლია ჩემს სურვილებზე გადმოეწყოს. ეს თავისთავად სულაც არ ხდება. ზეპმა წლების განმავლობაში საკმაოდ კარგად შემისწავლა. მშვენივრად იცის, როდის უნდა დამტვირთოს უფრო მეტად ან პირიქით.

ზეპ მაიერის განსაკუთრებულად კრეატიული იდეა იყო ორი მეტრის სიმაღლისა და დაახლოებით რვა მეტრის ფართის ტენტი, რომელსაც კარიდან ათი მეტრის დაშორებით შლის ხოლმე. მერე ბურთებს ტენტის ქვემოდან ან ზემოდან მირტყამს. ამ ვარჯიშის დროს ბურთებს მხოლოდ ბოლო მომენტში ვხედავ - ეს არაჩვეულებრივი მეთოდია სწრაფი რეაქციის დასამუშავებლად. მეორე სავარჯიშო, რომელიც ერთად მოვიგონეთ, მდგომარეობს იმაში, რომ ხუთმეტრიან შემოხაზულში სხვადასხვა ნივთებს ვაწყობთ. შემდეგ ზეპი დაბალ ბურთებს მირტყამს და ეს ნივთები მას ისხლეტენ. სულაც არ არის ადვილი, სხვადასხვა მიმართულებით ასხლეტილი ბურთების დაჭერა. გულშემატკივრები, რომლებიც ამ ვარჯიშს თვალს ადევნებდნენ, ალბათ ფიქრობენ, ზეპი და ოლი ცოტათი ვერ არიანო. მართალია, უცნაური სავარჯიშოა, მაგრამ ასეთი უცნაურობების გარეშე კარგი მეკარე ვერ დავდგებოდი", - იხსენებს ოლი, რომელიც დიდი ზეპის გარეშე ვერ იქნებოდა ნომერი პირველი.

ახლა კი დავუბრუნდეთ "ბაიერნში" გატარებულ პირველ წლებს. "რეკორდმაისტერის" მაისურის მორგებიდან რამდენიმე თვეში ოლივერმა ეროვნული ნაკრების რიგებში სადებიუტო თამაში ჩაატარა, შვეიცარიასთან ამხანაგურ თამაშში. თუმცა, მაშინ "ბუნდესთიმის" ძირითადი გოლკიპერი ლეგენდარული ანდრეას კიოპკე იყო, რომელთანაც კონკურენცია საკმაოდ რთული იყო. პირველ რიგში იმიტომ, რომ მათი ურთიერთობა 1996 წლის ევროპის ჩემპიონატის შემდეგ დაიძაბა. ტრიუმფალურ ევროზე კიოპკე ფენომენალური იყო, მაგრამ კანის ეშინოდა და ფიქრობდა, რომ ოლივერს მისი ერთ ადგილზე მოსმა სურდა.

პირველი წარმატებული სეზონის შემდეგ ოლივერ კანმა მომდევნო კამპანიაში პირველი ტიტული მოიგო "ბაიერნთან" ერთად. ოტო რეჰაგელის გუნდმა უეფას თასზე დიდებული გზა გაიარა: ლისაბონის "ბენფიკა" და "ნოტინგემ ფორესტი", ორი მატჩის ჯამში, 7:2 დაამარცხა, ნახევარფინალში კი კატალონიის "ბარსელონას" სძლია. "ბორდოსთან" ფინალურ თამაშებში მიუნხენელებს უკვე ფრანც ბეკენბაუერი წვრთნიდა, მაგრამ გუნდმა შინ 2:0 მოიგო, სტუმრად 3:1 და ოლიმ პირველი ტიტული აღმართა თავს ზემოთ.

აღსანიშნავია, რომ იმავე სეზონში ოლივერმა პირველად გამოავლინა თავისი მკაცრი და ფეთქებადი ხასიათი, რისი წყალობითაც პირველად მოირგო "ცუდი ბიჭის" სტატუსი. "შტუტგარტთან" გასვლითი თამაშის დროს, ახალგაზრდა ოლივერ კანმა "ბაიერნის" ცენტრალურ მცველს, ენდი ჰერცოგს კეფაში ხელი ჩაავლო, გემრიელად დაუღრიალა და შეანჯღრია. ამას სერიოზული გამოხმაურება მოჰყვა, რადგან მედიამ თემა აიტაცა და კანს სერიოზული კრიტიკა ერგო. თუმცა, თავად ოლივერი სიტუაციას ასე აფასებს: "მე მხოლოდ გაფრთხილება მინდოდა, რადგან ენდი ჰერცოგმა ერთ-ერთი კუთხურის დროს საჭირო რეაგირება ვერ შეძლო. გუნდის გამოფხიზლება მინდოდა. გამოცდილებიდან ვიცი, რომ ასეთ ფსიქოლოგიურ ზომებს თამაშში გარდატეხის შეტანა შეუძლია. მერე მასთან მივედი და ბოდიშიც მოვუხადე. ჩემი საქციელის გამართლება ძნელია, მაგრამ ვგრძნობდი, რომ ეს საჭირო იყო". ოლის თავიდანვე ეტყობოდა, რომ გუნდის ნამდვილი ლიდერი უნდა ყოფილიყო.

1996/97 წლების სეზონში კი ჯოვანი ტრაპატონის გუნდმა უკვე ბუნდესლიგა მოიგო და კანმაც გერმანიის ეროვნული ჩემპიონატის პირველი ოქროს მედალი მოიპოვა. გარდა ამისა, ის წლის საუკეთესო მეკარედ დაასახელეს გერმანიაში, რაც მის კარიერაში მეორედ მოხდა (პირველად 1994 წელს, როდესაც "კარლსრუეში" ბოლო დიდებული სეზონი ჩაატარა). 1997/98 წლების სეზონი კი საკმაოდ ნერვიული გამოდგა და "ბაიერნი" ეროვნულ ჩემპიონატში ჩავარდა - ტიტული ახალწვეულ "კაიზერსლაუტერნს" დაუთმო. სამაგიეროდ, მიუნხენელებმა გერმანიის თასი მოიგეს და "დუისბურგი" 2:1 დაამარცხეს. კანი კი წლის საუკეთესო მეკარედ ბუნდესლიგაში ზედიზედ მეორედ დასახელდა.

ჰიტცფელდის ეპოქა და კიოპკეს მემკვიდრეობა
მანამ, სანამ მიუნხენის "ბაიერნში" ახალი ერა დაიწყებოდა, ოლივერ კანი საფრანგეთში, მსოფლიო ჩემპიონატზე გაემგზავრა, მაგრამ მთელი ტურნირი სათადარიგო სკამზე გაატარა. სამაგიეროდ, ანდრეას კიოპკემ ისე, როგორც მისმა გუნდმა, მუნდიალი ჩააგდო და ამ უკანასკნელმა კარიერა დაასრულა. "ბუნდესთიმის" კარი კი "რეკორდმაისტერის" გოლკიპერს ერგო, რომელიც 1998 წლის ზაფხულიდან მოყოლებული ეროვნული ნაკრების პირველი ნომერი გახდა.

1998/99 წლების კამპანია ჰიტცფელდის გუნდმა ფანტასტიკურად დაიწყო. "ბაიერნმა" სტარტზე პირველი ექვსი თამაში მოიგო, პირველი მარცხი კი მხოლოდ მეათე ტურში განიცადა. "რეკორდმაისტერმა" ბუნდესლიგის ტიტული დამაჯერებლად დაიბრუნა და უახლოეს კონკურენტ ლევერკუზენის "ბაიერს" 15 ქულით გაასწრო. თუმცა, იმ სეზონში შედგა მატჩი, რომელმაც ოლივერ კანის იმიჯი სერიოზულად შელახა და მას ახალი ზედმეტსახელი შეუქმნა. ბუნდესლიგის 24-ე ტურში ფანტასტიკურ ფორმაში მყოფი "ბაიერნი", რომელიც ბუნდესლიგაში რვა თამაში, ხოლო ზოგადად ათი თამაში გოლს არ უშვებდა, "ვესტფალენზე" მიხაელ სკიბეს დორტმუნდის "ბორუსიას" დაუპირისპირდა. ოლივერ კანის რეკორდული მშრალი სერია "ყვითლებმა" ცამეტ წუთში შეწყვიტეს, ხოლო რამდენიმე წუთში "ტიტანი" კიდევ ერთხელ დაამწუხრეს. ამან ოლიზე ძალიან ცუდად იმოქმედა. მან ჯერ დუბლის ავტორ ჰეიკო ჰერლიხს უკბინა, შემდეგ კი "ბორუსიას" შვეიცარიელ ფორვარდზე, სტეფან შაპუიზაზე, გაშლილი ფეხით ნახტომში წავიდა. ორივე ეპიზოდი პრესამ აიტაცა, ხოლო დორტმუნდის ქომაგებმა შესვენების შემდეგ კანს ბანანები დაუშინეს. ამ თამაშის შემდეგ კანს "კუნგ-ფუ კანი" შეარქვეს. ის თამაში საბოლოოდ 2:2 დასრულდა და ქულა თავის გუნდს სწორედ კანმა შეუნარჩუნა, რომელმაც მატჩის ბოლოს ლარს რიკენს პენალტი აუღო.
"დორტმუნდში გამართულ მატჩამდე ათ თამაშში არც ერთი გოლი არ გამიშვია. ამით რეკორდი დავამყარე, მაგრამ მაინც მაკრიტიკებდნენ. ცდილობდნენ კუთხეში მივემწყვდიე და ჩემშიც, გარეული ცხოველის მსგავსად, ნელ-ნელა აგრესია დაგროვდა, ბოლოს, იფეთქა კიდეც. ბუნდესლიგის იმ თამაშში დორტმუნდელებმა ჯერ ერთი გოლი გამიტანეს, შემდეგ - მეორე. იმ წუთას ჩემში არსებულმა ყველანაირმა აგრესიამ ერთბაშად ამოხეთქა. შაპუიზას გაშლილი ფეხით შევახტი. კბენის თემა კი კუნგ-ფუზე სერიოზულად გაშუქდა. მაიკ ტაისონს მადარებდნენ. მატჩის შემდეგ ბევრჯერ ვნახე თამაშის ვიდეო ჩანაწერი. ვცდილობდი, გამერკვია რა დამემართა. კბენაში ხომ ცხოველური ინსტიქტია დამალული. რა მოხდა? ამ სიტუაციაში ზეწოლას ვგრძნობდი. ჩემი აგრესია გარეთ გამოვიდა და მისი მართვა ვეღარ შევძელი. საბოლოო ჯამში გამიმართლა, რომ სერიოზული არაფერი მოხდა", - წერს დიდი ოლივერი.
"ბაიერნმა" სხვა ტურნირებზეც წარმატებით იასპარეზა, მაგრამ არ გაუმართლა. გერმანიის თასის ფინალში "რეკორდმაისტერი" ბრემენის "ვერდერმა" პენალტების სერიაში (5:4) დაამარცხა. ჩემპიონთა ლიგაზე კი ნამდვილი საოცრება მოხდა, რომელიც "ბაიერნის" თითოეულ გულშემატკივარს ძალიან მწარედ ახსოვს. პირველი ჯგუფურ ეტაპზე ჰიტცფელდის გუნდმა "მანჩესტერ იუნაიტედი" და "ბარსელონა" ჩამოიტოვა, მეოთხედფინალში "კაიზერსლაუტენს" გაუსწორდა (ორი მატჩის ჯამში 6:0), ხოლო ნახევარფინალში საოცარი ბრძოლა გადაიტანა უძლიერეს კიევის "დინამოსთან". უკრაინაში არანორმალური თამაშის (3:3) შემდეგ "ბაიერნმა" მიუნხენში მარიო ბასლერის გოლით იმარჯვა. ფინალი კი "კამპ ნოუზე", სერ ალექს ფერგიუსონის "მანჩესტერის" წინააღმდეგ გაიმართა. ბასლერმა ანგარიში უკვე მეექვსე წუთზე გახსნა და გერმანელებმა სრული უპირატესობა მოიპოვეს. "რეკორდმაისტერი" ჩინებულად იყენებდა ფლანგებს, მაგრამ კარში პიტერ შმეიხელი ბრწყინავდა. პლიუს ამას, ხარიხამ ჯერ კარსტენ იანკერის მაკრატელა მოიგერია, შემდეგ კი მეჰმეტ შოლის ლამაზი დარტყმული. ანგარიში კვლავ 1:0 იყო, როდესაც მსაჯმა სამი წუთი დაამატა. დევიდ ბექჰემმა ამ დროში ორი კუთხური მოაწოდა და ინგლისელებმა ორჯერ გაიტანეს - 1:2. ეს სრული შოკი იყო. ჰიტცფელდი თვალებს არ უჯერებდა, კანი გაოგნებული იდგა, კუფური მიწას მუშტებს უშენდა, 38 წლის ლოთარ მათეუსმა კი ევროპის ყველაზე პრესტიჟული საკლუბო ჯილდო კარიერაში პირველად იგრძნო ხელებში, მაგრამ მაინც ვერ მოიპოვა.

ეს უდიდესი იმედგაცრუება იყო, რომელსაც იდეალურად აღწერს უეფას მაშინდელი პრეზიდენტი, ლენარტ იოჰანსონი: "არ მჯერა. გამარჯვებულები ტირიან, დამარცხებულები კი ცეკვავენ". 1999 წლის "კამპ ნოუს" მოვლენებმა ოლივერ კანსაც დიდი დარტყმა მიაყენა: "თასი უკვე ჩვენი რომ გვეგონა, ეს ოცნება წამებში ჩაიფუშა. საფინალო სასტვენის შემდეგ უსასრულო სიცარიელე ვიგრძენი". 1999 წელს ოლივერ კანი არამხოლოდ ბუნდესლიგის, არამედ ევროპისა და მსოფლიოს საუკეთესო მეკარედაც დაასახელეს.
1999/00 წლებში კი "ბაიერნი" ასიწლისთავს ზეიმობდა და ყველა ტიტულის მოგებას ლამობდა. ჰიტცფელდს დიდებული გუნდი ჰყავდა, რომელსაც ოლივერ კანი, ახალწვეული შტეფან ეფენბერგი, მეჰმეტ შოლი და ჯოვანი ელბერი ლიდერობდნენ. ჩემპიონთა ლიგაზე "რეკორდმაისტერმა" დიდებული სტარტი აიღო და ჯგუფურ ეტაპზე მადრიდის "რეალი" გაანადგურა (სტუმრად 4:2 და შინ 4:1). თუმცა, მიუნხენელების ევროპული კამპანია სწორედ ვისენტე დელ ბოსკეს გუნდმა შეაჩერა, ნახევარფინალურ ეტაპზე. მადრიდში ესპანელებმა 2:0 იმარჯვეს, მიუნხენში კი გერმანელებმა მხოლოდ - 2:1. გერმანიის თასი "ბაიერნმა" დამაჯერებლად მოიგო და ფინალში "ვერდერს" რევანში აუღო - 3:0. ბუნდესლიგაში კი ნამდვილი დრამა გაიმართა და ბოლო ტურში ოტმარ ჰიტცფელდის გუნდს გაუმართლა. ლევერკუზენის "ბაიერს" სტუმრად "უნტერჰახინგის" წინააღმდეგ ქულაც კი ჰყოფნიდა, რათა ვერცხლის სინი ისტორიაში პირველად მოეგო. თუმცა, კრისტოფ დაუმის გუნდი 0:2 დამარცხდა და აღსანიშნავია, რომ ანგარიში "ბაიერის" ტალანტმა, მიხაელ ბალაკმა, ავტოგოლით გახსნა. "ბაიერნმა" შინ "ვერდერი" 3:1 მშვიდად დაამარცხა და გერმანიის ჩემპიონის ტიტული სასწაულებრივ შეინარჩუნა. კანი კვლავ ბუნდესლიგის, ევროპისა და მსოფლიოს უძლიერეს მეკარედ დასახელდა.

ამას კი ჩავარდნილი ევროპის ჩემპიონატი მოჰყვა, როდესაც ევროპის მოქმედი ჩემპიონები ჯგუფში ჩარჩნენ და კანსაც იმედები ძალიან გაუცრუვდა. თუმცა, კლუბში დაბრუნებულმა ახალი სეზონი საოცარი მოტივაციით და შემართებით დაიწყო. გერმანიის ჩემპიონატში მორიგი დრამა გაიმართა, ამჯერად უფრო მძიმე და დაუჯერებელი. ბოლო ტურის წინ "ბაიერნი" გელზენკირხენის "შალკეს" სამი ქულით უსწრებდა, მაგრამ ბურთების სხვაობა უკეთესი "ლურჯებს" ჰქონდათ. "შალკემ" შინ "უნტერჰახინგი" მარტივად, 5:3 დაამარცხა და მთელი ყურადღება ჰამბურგისკენ იყო, სადაც ადგილობრივი "ჰამბურგი" ჰიტცფელდის გუნდს მასპინძლობდა. შეხვედრის 88-ე წუთზე სერჟი ბარბარესმა თავური დარტყმით კანის კარი აიღო და სრულიად "ბაიერნი" დაადუმა. პარალელურად, "ველტინს არენამ" იფეთქა და პირველი ჩემპიონობის მოლოდინში სტადიონზე ქომაგები შეცვივდნენ. თუმცა, ოლივერ კანმა პარტნიორები გაამხნევა და ბურთი ცენტრისკენ შტეფან ეფენბერგს გაატანა. მაშინ, როდესაც გელზენკირხენში ზეიმი ხურდებოდა, "ბაიერნმა" თავისუფალი დარტყმის უფლება მოიპოვა. საჯარიმოში კანიც ჩავიდა, მაგრამ გადამწყვეტი გასროლა პატრიკ ანდერსონმა განახორციელა და "რეკორდმაისტერს" ზედიზედ მესამე ტიტული მოუპოვა. "შალკეს" ბანაკში ტრაგედია დატრიალდა, ხოლო მიუნხენი მკვდრეთით აღსდგა.
მთავარი მოვლენები კი ჩემპიონთა ლიგაზე განვითარდა. პირველი ჯგუფური ეტაპი "ბაიერნმა" მარტივად გადალახა, მეორე ჯგუფში კი "არსენალთან" და ლიონის "ოლიმპიკთან" სერიოზული ბრძოლები გადაიტანა, მაგრამ მაინც პირველი ადგილი დაიკავა. შემდეგ კი დაიწყო კანის შოუ და "ბაიერნის" თანამედროვე ისტორიაში ყველაზე ემოციური თამაშები. მეოთხედფინალური და ნახევარფინალური ეტაპები მიუნხნელებმა ერთნაირი სცენარით განვლეს. "მანჩესტერ იუნაიტედთანაც" და მადრიდის "რეალთანაც" გუნდი აუტსაიდერად ითვლებოდა, მაგრამ პირველივე თამაშში სიტუაცია შეიცვალა. ოლიმ ჯერ "ოლდ ტრაფორდზე", შემდეგ კი "სანტიაგო ბერნაბეუზე" გაიბრწყინა, შეტევაში კი საქმე პაულო სერჟიომ და ჯოვანი ელბერმა გააკეთეს. ჰიტცფელდის გუნდმა მანჩესტერსა და მადრიდში ერთნაირი ანგარიშით - 1:0 იმარჯვა. მიუნხენის ოლიმპიურ სტადიონზე კი "ბაიერნი" სულ სხვა გუნდი იყო. ორივე საპასუხო თამაშში "გენერალმა" აქცენტი სწრაფ გოლზე გააკეთა და ორივეჯერ მიზანს მიაღწია. კვლავ ერთნაირი წარმატება - 2:1 და მიუნხენურმა გრანდმა დაამტკიცა, რომ ამჯერად ტიტულის ხელიდან გაშვებას არ აპირებდა. ფინალი კი "სან სიროზე" გაიმართა, მეტოქე - ექტორ რაულ კუპერის ვიცე-ჩემპიონი "ვალენსია".

მილანში არანორმალური თამაში გაიმართა და პენალტების დაპირისპირებად იქცა. ჰოლანდიელმა არბიტრმა სამი თერთმეტმეტრიანი დანიშნა, საიდანაც ერთი შოლმა გააფუჭა, სამაგიეროდ მენდიეტას ეფენბერგმა უპასუხა - 1:1. დამატებით დროში აღაფერი შეიცვალა, პენალტების სერიაში კი ოლივერ კანმა თავისი არანორმალური ხასიათი გამოავლინა. სერჟიომ სერია წარუმატებლად გახსნა, მენდიეტამ, სალიჰამიჯიჩმა, კარიუმ და ციკლერმა კი გაიტანეს. "ვალენსიადან" მესამე ზაჰოვიჩი იყო, რომელსაც ოლიმ დიდებულ ნახტომში აუღო ბურთი. შემდეგ პატრიკ ანდერსონი მივიდა ბურთთან და პენალტი გააფუჭა - 2:2. შემდეგ კი კარბონის ჯერი დადგა, რომლის დარტყმულიც კანმა სასწაულებრივ მოიგერია. მან ბურთს ხელი ბოლო წამს აკრა, ხარიხაც დაეხმარა და ბოლოს გიჟური ემოციებიც გამოხატა. ხუთეული ეფემ და ბარახამ ღირსეულად დააგვირგვინეს - 3:3. წავიდა სერია გაფუჭებამდე. ლიზარაზუმ და კილი გონსალესმა წარმატებული დარტყმები გაცვალეს, ტომაშ ლინკემაც გაიტანა - 5:4. ბურთთან მაურისიო პელეგრინო მივიდა და არგენტინელს კანმა აუღო - მიუნხენის "ბაიერნი" ჩემპიონთა ლიგის გამარჯვებული გახდა და "ტიტანმა" ესპანელებს სამი ბურთი აუღო. ოტმარ ჰიტცფელდის გუნდმა როგორც იქნა დაიპყრო ევროპა, მაგრამ ეს ოლი კანის გარეშე შეუძლებელი იქნებოდა. ის ფინალის გმირად დასახელდა.
"იმ თერთმეტმეტრიანი დარტყმების დროს ვფიქრობდი, რომ რაც არ უნდა მომხდარიყო, ყველა ბურთი უნდა დამეჭირა. სხვა ყველაფერი ჩემს ტვინში უბრალოდ გამოვთიშე - მაყურებლები, ხმაური. ოთხ ბურთს თუ გავაფუჭებთ, მაშინ მეც ოთხი უნდა დავიჭირო, ეს იყო ჩემი ერთადერთი ფიქრი. წაგების შესაძლებლობა ჩემთვის უბრალოდ არ არსებობდა. პენალტების წინ თვალდახუჭული ბალახზე დავწექი და წარმოვიდგინე, რომ ულამაზეს ადგილას, მშვენიერი ტბის პირას, საოცარ სიმშვიდეში ვიყავი. მოვდუნდი მერე კი წარმოვიდგინე როგორ ვიჭერდი სხვადასხვა თერთმეტმეტრიანს. ეს ხერხი ძალიან დამეხმარა", - წერს კანი თავის ავტობიოგრაფიაში. მართალია, ოლივერ მინდორზე ყველა მეტოქეს მტრულად აღიქვამდა, მაგრამ მსაჯის სასტვენის შემდეგ ნამდვილი ჯენტლმენი და ღისეული პიროვნება ხდებოდა. ამის ნათელი დასტურია ის, რომ მან თანაუგრძნო ესპანელ კოლეგას, "ვალენსიას" გოლკიპერ, სანტიაგო კანისარესს. ამ დიდსულოვანი საქციელის გამო ოლივერმა ფეირ-ფლეის ჯილდოც კი მიიღო.
ოლივერ კანს 2001 წლისთვის მოგებული ჰქონდა ოთხი ბუნდესლიგის ტიტული, ორი გერმანიის თასი, ოთხი სუპერთასი, უეფას თასი, ჩემპიონთა ლიგა, საერთაშორისო თასი. ის ზედიზედ ხუთჯერ დაასახელეს ბუნდესლიგის უძლიერეს მეკარედ, ზედიზედ სამჯერ ევროპის საუკეთესო მეკარედ, ორჯერ მსოფლიოს საუკეთესო მეკარედ და 2001 წელს კანი გახდა პირველი მეკარე ლევ იაშინის შემდეგ, რომელმაც ოქროს ბურთისთვის ბოლომდე იბრძოლა და საბოლოოდ, მესამე ადგილი დაიკავა. 31 წლის ასაკში ოლი კარიერის პიკში იყო, მწვერვალზე იმყოფებოდა და ევროპის უძლიერეს მეკარედ ითვლებოდა. მიუნხენური კლუბის ქომაგები ნამდვილ გმირად აღიქვამდნენ, მაგრამ მას ერთადერთი რამ აკლდა - საერთაშორისო აღიარება ანუ წარმატება გერმანიის ეროვნულ ნაკრებთან ერთად.

2001/02 წლების სეზონი "ბაიერნისთვის" წარუმატებელი გამოდგა. ბუნდესლიგა დორტმუნდის "ბორუსიამ" მოიგო, ჩემპიონთა ლიგაზე მოქმედი ჩემპიონები მადრიდის "რეალმა" ნახევარფინალში დაამარცხა და ჰიტცფელდმა პირველი უტიტულო კამპანია ჩაატარა. მიუხედავად ამისა, კანი ფანტასტიკურ ფორმას ინარჩუნებდა და 2002 წლის მსოფლიო ჩემპიონატს, რომელიც მისთვის, როგორც "ბუნდესნაკრების" პირველი ნომრისთვის, პირველი მუნდიალი იყო, სრულ მზადყოფნაში შეხვდა. რუდი ფიოლერის გუნდს ფავორიტად არავინ განიხილავდა, მაგრამ გერმანიას დიდებული კაპიტანი ჰყავდა - ოლივერ კანი. მან კაპიტნის სამკლაური 2000 წელს ჩაიბარა.

ჯგუფურ ეტაპზე გერმანიის ნაკრები საუდის არაბეთს, ირლანდიასა და კამერუნს დაუპირისპირდა. პირველ თამაშში ოლის საქმე არ ჰქონია, რადგან მისმა თანაგუნდელებმა საუდის არაბეთი 8:0 დაარბიეს. აი მომდევნო თამაშში კი, ირლანდიელების წინააღმდეგ, კანმა ფანტასტიკური ბურთები მოიგერია, რობი კინი გააწამა, მაგრამ ბოლო წუთზე სწორედ მისგან გაუშვა - 1:1. კაპიტანს საქმე კამერუნთან შეხვედრშიც ჰქონდა, მაგრამ ჩინებულად იასპარეზა და კარი მშრალად შეინახა - 2:0. ფიოლერის გუნდმა ჯგუფი მოიგო და მერვედფინალში პარაგვაის შეხვდა. "ბუნდესთიმმა" საკმაოდ რთული ბრძოლა გადაიტანა და კანმა ერთი საოცარი ბურთი მოიგერია. პირველი ტაიმის მიწურულს მან საოცარ ნახტომში ხორხე ოკამპოსის დარტყმული მოიგერია. გამარჯვების გოლი კი 88-ე წუთზე ოლივერ ნოივილმა შეაგდო. მომდევნო მეტოქე საკმაოდ სიმპათიური და ტექნიკური ამერიკის ეროვნული გუნდი იყო. იმ შეხვედრაში კი კანმა ბრიუს არენას გუნდის ლიდერი, ლენდონ დონოვანი გააწამა და ერთი მკვდარი ბურთი გამოაძრო. ერთადერთი გოლი მიხაელ ბალაკმა გაიტანა, მაგრამ აღსანიშნავია, რომ ამერიკელებმაც სუფთა გოლი გაიტანეს, მაგრამ მსაჯმა ვერ დაინახა, რომ ბურთმა კარის ხაზი გადაკვეთა. ნახევარფინალში კი გერმანიამ მასპინძელი სამხრეთ კორეის სკანდალური სვლა შეაჩერა. კვლავ ბალაკის გოლი და კვლავ 1:0. "ბუნდესნაკრები" 1990 წლის შემდეგ პირველად გავიდა მუნდიალის ფინალში, სადაც მეტოქე ბრაზილიის ეროვნული გუნდი იყო.

ფინალს ყველა განიხილავდა, როგორც ოლივერ კანისა და რონალდოს დაპირისპირებას. გადამწყვეტ თამაშამდე რამდენიმე დღით ადრე კი ტურნირის საუკეთესო მოთამაშედ გერმანელთა კაპიტანი დასახელდა, რაც მისთვის ფსიქოლოგიური პლიუსი უნდა ყოფილიყო. აღსანიშნავია, რომ ნახევარფინალში "ბუნდესთიმის" მთავარმა იმედმა, მიხაელ ბალაკმა, ყვითელი ბარათების ლიმიტი ამოწურა და ფინალი დისკვალიფიკაციის გამო გამოტოვა. იოკოჰამაში კანმა მართლაც შთამბეჭდავად დაიწყო და ფენომენთან პირველი სამი "პაემანი" მისი გამარჯვებით დასრულდა. თუმცა, 67-ე წუთზე ოლიმ კარიერაში ყველაზე დასანანი და დიდი შეცდომა დაუშვა, რომელმაც მისი ცხოვრება შეცვალა. რივალდომ შორიდან დაარტყა, მაგრამ არა სახიფათოდ, კანმა კი ბურთი ვერ შეიმაგრა, პირდაპირ რონალდოს წინ გაუვარდა და ბრაზილიელთა ლიდერმაც არ დააყოვნა - 1:0. რამდენიმე წუთში რონალდომ ოლი კიდევ ერთხელ დაამწუხრა და საბოლოო ანგარიში დააფიქსირა - 2:0. "სელესაომ" მსოფლიო თასი მეხუთედ მოიგო, ოლივერ კანი კი განადგურებელი ძელთან დაჯდა და გაფითრებული სახით უცქერდა იქაურობას.
"2002 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალი იოკოჰამაში ჩემი ცხოვრების ყველაზე ემოციური მომენტი იყო. თორმეტი წლის შემდეგ გერმანიის ეროვნული ნაკრები კვლავ ფინალში გავიდა! იაპონურმა მედიამ მუნდიალის დროს გმირი კი არა სამურაი მიწოდა და მათი ფილოსოფიით რეალურად დავინტერესდი. გავიგე, რომ ისინი დიდი მებრძოლები ყოფილან. ისინი არასდროს ნებდებიან და დამარცხების ჟამსაც საკუთარ ხასიათს ავლენენ. მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალში მარცხის შემდეგ იაპონური მასმედია ზედმიწევნით მაკვირდებოდა: როგორი რეაქცია ექნება კანს უმძიმეს წუთებში? შეინარჩუნებს ღირსებას სამურაის მსგავსად? თუ თავშესაფრის მოსაძებნად გაიქცევა? საფინალო სასტვენის შემდეგ მართლაც ძალიან მინდოდა ასე მოქცევა, უბრალოდ გაქცევა და შორს წასვლა. მაგრამ, ეს შეუძლებელი იყო. მოედნის დატოვების უფლება არ მქონდა, გამარჯვებულთა დაჯილდოვებას უნდა დავსწრებოდი, უნდა მენახა, როგორ გადასცემდნენ თასს ჩემს მოწინააღმდეგეს.

ეს ჩემს ცხოვრებაში უმძიმესი წუთები იყო, მაგრამ ამავდროულად, ყველაზე დასამახსოვრებელიც. ვგრძნობდი, რომ გამარჯვების უზარმაზარი სურვილის მიუხედავად, დამარცხების ღირსეულად მიღებაც უნდა შემძლებოდა. საკუთარ თავს ვუთხარი: "ყველაფერი გააკეთე, მაგრამ საკმარისი არ აღმოჩნდა. ვულოცავ გამარჯვებულ მოწინააღმდეგე გუნდს. თქვენ მომიგეთ და უკან უნდა დავიხიო, თანაც ყოველგვარი გაბრაზებისა და ცინიზმის გარეშე". აი ასეთი აზრები მიტრიალებდა თავში, კარის ძელთან რომ ვიჯექი. ეს ის მომენტი იყო, სპორტსმენი ლამის სიკვდილს რომ ნატრობს. ასეთი მარცხის შემდეგ ძალების მოკრება ჩემთვის უდიდესი მენტალური წარმატება იყო. სამურაის ქცევა ამ საქმეში ძალიან დამეხმარა. სამურაისთვის მნიშვნელოვანია გაძლიერდეს და განვითარდეს არამარტო ადამიუნურად, არამედ სულიერადაც", - ეს ოლივერ კანის ავტობიოგრაფიული შემოქმედებაა.

ეს მართლაც უმძიმესი დარტყმა იყო, რომელიც ოლივერმა ვერ მოიშორა და ახალი სეზონი "ბაიერნთან" ერთად საკმაოდ არასტაბილურად დაიწყო. კანი უჩვეულოდ ბევრ შეცდომას უშვებდა, მაგრამ მაინც პირველი ნომერი იყო. 2002/03 წლების კამპანიაში "რეკორდმაისტერმა" ბუნდესლიგა ძალიან დამაჯერებლად მოიგო და ამას გერმანიის თასიც მიაყოლა. ეს ოლისთვის მეორე დუბლი იყო კარიერაში. 2002 წელს მან უკანასკნელი ინდივიდუალური აღიარებები მოიპოვა: ბუნდესლიგის საუკეთესო მეკარე, ევროპის საუკეთესო მეკარე, მსოფლიოს საუკეთესო მეკარე და კვლავ მესამე ადგილი ოქროს ბურთისთვის ბრძოლაში.
2003/04 წლების სეზონი კლუბისთვისაც წარუმატებელი გამოდგა, ვინაიდან "ბაიერნმა" კვლავ ვვერ მოახერხა ტიტულის მოგება და ოტმარ ჰიტცფელდის ეპოქაც დასრულდა. ჩემპიონთა ლიგის მერვედფინალურ შეხვედრაში კი ოლივერ კანმა სერიოზული შეცდომა დაუშვა და მადრიდის "რეალს" მიუნხენში ფრე აჩუქა. 1:0-ზე კანმა რობერტო კარლოსისგან საჯარიმო დარტყმული ბურთი ვერ შეიმაგრა. მადრიდში ესპანელებმა 1:0 იმარჯვეს და "ბაიერნი" შემდეგ ეტაპზე ვერ გავიდა. თუმცა, ბუნდესლიგის შემდეგ თამაშში, "ვოლფსბურგის" წინააღმდეგ, კანმა ტრიბუნაზე შეამჩნია ბიჭუნა, რომელსაც ხელში ქაღალდი ეჭირა წარწერით: "ოლივერ, რეალი დავიწყებულია". ეს "ტიტანისთვის" ძალიან ბევრს ნიშნავდა. ქომაგებს ოლი კანი, რა თქმა უნდა, ყოველთვის უყვარდათ და მუდამ მხარს უჭერდნენ.

აუხდენელი ოცნება და ღირსეული გაცილება
ამ შოკური ორი სეზონის შემდეგ ოლივერ კანი 2004 წელს პორტუგალიაში გაემგზავრა ევროპის ჩემპიონატზე და ფსიქოლოგიურად საბოლოოდ გატყდა. "ბუნდესნაკრები" ჯგუფში ჩარჩა, კაპიტანმა არადამაჯერებელი ტურნირი ჩაატარა და კვლავ იგრძნო დიდი ზეწოლა.

მიუნხენურ გრანდში კი ახალი მთავარი მწვრთნელი მოვიდა - ფელიქს მაგათი. კანი კვლავ გუნდის კაპიტანი და სულიერი ლიდერი იყო, ამიტომ მას ვერავინ ეხებოდა. შესაძლოა ოლი შეცდომებს უშვებდა, მაგრამ მინდორზე მაინც მნიშვნელოვანი ფიგურა იყო და კატისებური ნახტომები, გიჟური რეაქციები მაინც არ დავიწყებია. 2004/05 და 2005/06 წლების კამპანიაში "ბაიერნმა" ზედიზედ ორი დუბლი გაიფორმა, საკმაოდ დამაჯერებელი თამაში აჩვენა და კანიც ნელ-ნელა გამოსწორდა. ჩემპიონთა ლიგაზე გუნდს უჭირდა, ჯერ ლონდონის "ჩელსიმ", შემდეგ კი "მილანმა" დაამარცხა საკმაოდ დამაჯერებლად. თუმცა, კანს ჰქონდა იმის იმედი, რომ 2006 წლის მშობლიურ მუნდიალზე "ბუნდესნაკრების" ძირითადი მეკარე იქნებოდა. ამაზე "ტიტანი" ჯერ კიდევ 2004 წლამდე ოცნებობდა.
"2006 წლის მსოფლიო ჩემპიონატი უდიდესი სპექტაკლი იქნება მედიაში - იმის იმედი, რომ გერმანია ბერლინში კვლავაც შეიძლება გახდეს მსოფლიო ჩემპიონი, ჩემს კარიერაში კიდევ ერთ მწვერვალს ქმნის. ოთხი კვირის განმავლობაში ჩვენი ქვეყანა მსოფლიო ყურადღების ცენტრში აღმოჩნდება. როდესაც 1974 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის სურათებს ვუყურებ და იმ თამაშებს ვიხსენებ, ყველას რომ თვალ-ყურს ვადევნებდი, დღესაც მბურძგლავს. მაგრამ, რომ წარმოვიდგენ, 2006 წელს მე თვითონ უნდა ვითამაშო, გული მიჩქარდება. ჩემი მოტივაციის საუკეთესო წყარო ფეხბურთის დაუვიწყარი ეპიზოდებია. მათ რიცხვში შევა, რა თქმა უნდა, 2006 წლის მუნდიალიც. მაგრა, იქამდე ჯერ კიდევ ბევრია", - ეს ოლივერ კანის ავტობიოგრაფიული წიგნის ყველაზე სევდიანი მონაკვეთია. "ტიტანმა" წიგნი 2004 წელს გამოსცა, იენს ლემანმა კი "ბუნდესთიმში" პირველი ნომრობა სწორედ ამის შემდეგ წაართვა.

2006 წლის მშობლიურ მუნდიალზე იურგენ კლინსმანს კარში ლემანი ჰყავდა, კანი კი მხოლოდ სათადარიგო ჯარისკაცი იყო, მაგრამ მაინც მოტივირებული, ღირსეული და სასარგებლო. მიუხედავად იმისა, რომ მას სიყმაწვილეში იენს ლემანთან სერიოზული შეტაკება და სიტყვიერი დაპირისპირება ჰქონდა, 2006 წლის მსოფლიო პირველობაზე დიდი დახმარება გაუწია. განსაკუთრებით აღსანიშნავია არგენტინის ნაკრებთან მატჩისშემდგომი პენალტების სერია, რომლის დროსაც ლემანი კანის მიერ დაწერილი მითითებებით ხელმძღვანელობდა. ოლიმ ფურცელზე დაუწერა თუ საით დაარტყამდნენ არგენტინელები, ლემანმა კი ეს "შპარგალკა" გეტრებში დამალა, მაგრამ კამერებს მაინც ვერ გაექცა.
მშობლიურ მუნდიალზე გერმანიის ნაკრები ნახევარფინალში, იტალიასთან დამარცხდა, მაგრამ მესამე ადგილისთვის თამაში პორტუგალიას მოუგო - 3:1. კლინსმანმა კანს ანდო კარი და ოლიმ მშვენიერი შთაბეჭდილება დატოვა. მისი სანაკრებო კარიერა სწორედ ამ მუნდიალის შემდეგ დასრულდა. სამწუხაროდ, მან თავისი ოცნება საერთოდ ვერ აიხდინა - ვერც მშობლიურ მსოფლიო ჩემპიონატზე ითამაშა და ვერც თასი მოიპოვა.

ეროვნული გუნდისგან განსხვავებით, მიუნხენის "ბაიერნის" ოლივერ კანი ყოველთვის პირველი ნომერი იყო და კიდევ ორი სეზონი "ბაიერნის" ნამდვილ ლიდერად გვევლინებოდა. 2006 წლის ზამთარში "რეკორდმაისტერი" კვლავ ოტმარ ჰიტცფელდმა ჩაიბარა, ჩაგდებული სეზონი გადაარჩინა და ახალ კამპანიში, რომელიც ოლისთვის უკანასკნელი გამოდგა, დუბლიც დადო.
2008 წლის 2 სექტემბერს კი ოლივერ კანის გამოსამშვიდობებელი მატჩი გაიმართა. "ალიანს არენაზე" ერთმანეთს "ბაიერნი" და გერმანიის ეროვნული ნაკრები დაუპირისპირდნენ. ოლიმ მინდორი 55-ე წუთზე დატოვა და კარი მიხაელ რენზინგს დაუთმო. ეს მის კარიერაში ყველაზე ემოციური მომენტი იყო, რადგან მთელი სტადიონი ფეხზე წამომდგარი, თვალზე ცრემლმორეული, "ტიტანს" მქუხარე აპლოდისმენტებით აცილებდა. ამ წუთებში ოლივერ კანი უფრო სევდიანი იყო, ვიდრე 1999 წელს კატალონიაში ან 2002 წელს იოკოჰამაში. მიზეზი მარტივია - მისი უნიკალური კარიერა დასრულდა.
მიუნხენური გრანდის ერთ-ერთი ყველაზე მომხიბვლელი და სხვა დიდი კლუბებისგან განმასხვავებელი თვისება ლეგენდების პატივისცემაა. ოლივერ კანი მუდამ გულშემატკივრების გმირი იქნება, მისი დაუვიწყარი თამაშები 2000/01 წლების სეზონის ყველაზე მნიშვნელოვან მომენტებში, გიჟური გამოხტომები, რომლებსაც მხოლოდ გუნდის საკეთილდღეოდ და პარტნიორების გამოსაფხიზებლად აკეთებდა, "რეკორდმაისტერის" ქომაგთა მეხსიერებიდან არასოდეს წაიშლება. ოლი ყველა დროის ერთ-ერთი საუკეთესო მეკარეა, მაგრამ მიუნხენური კლუბისთვის ის უფრო მეტია, ვიდრე უბრალოდ უძლიერესი გოლკიპერი. ის იყო ნამდვილი ლიდერი, რომლისთვისაც არ არსებობდა ავტორიტეტები და ყოველ შეხვედრაში მხოლოდ გამარჯვებისთვის იბრძოდა. შესაძლოა, მან 40 წლამდე მაღალი დონის ფეხბურთი ვერ ითამაშა, მაგრამ ეს არც იყო საჭირო. კანმა ისტორია მანამდე შექმნა და მის ღვაწლს "ბაიერნის" თითოეული წარმომადგენელი აფასებს.

ოლივერ კანის ავტობიოგრაფიული წიგნი კი იმის დასტურია, რომ ეს "გორილა", "კუნგ-ფუ კანი" უნიკალური, ძალიან განათლებული და ღრმად მოაზროვნე ადამიანია, საკმაოდ ძლიერი და მყარი ფსიქოლოგიით. ბევრისთვის დაუნდობელი გერმანელი, სინამდვილეში, უაღრესად საინტერესო და ძლიერი ადამიანია, რომელმაც "ბაიერნის" ისტორიაში უმნიშვნელოვანესი ფურცლები შეავსო. რომ არა მისი გიჟური რეაქციები და გამარჯვებულის მენტალიტეტი, შესაძლოა "რეკორდმაისტერს" ერთით ნაკლები ჩემპიონთა ლიგის თასი ჰქონოდა.

ოლივერ კანის ტიტულები და ინდივიდუალური მიღწევები:
გერმანიის ჩემპიონატი (8): 1996/97, 1998/99, 1999/2000, 2000/01, 2002/03, 2004/05, 2005/06, 2007/08
გერმანიის თასი (6): 1997/98, 1999/2000, 2002/03, 2004/05, 2005/06, 2007/08
ლიგა-პოკალი (6): 1997, 1998, 1999, 2000, 2004, 2007
ჩემპიონთა ლიგა (1): 2000/01
უეფას თასი (1): 1995/96
საერთაშორისო თასი (1): 2001
ევროპის ჩემპიონატი (1): 1996
მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი (1): 2002
მსოფლიო ჩემპიონატის მესამე ადგილოსანი (1): 2006

ბუნდესლიგის საუკეთესო მეკარე (7): 1994, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002
IFFHS მსოფლიოს საუკეთესო მეკარე (3): 1999, 2001, 2002
ევროპის საუკეთესო მეკარე (4): 1999, 2000, 2001, 20002
უეფას წლის საუკეთესო მეკარე (4): 1999, 2000, 2001, 2002
ჩემპიონთა ლიგის ფინალის საუკეთესო მოთამაშე (1): 2001
წლის საუკეთესო გერმანელი მოთამაშე (2): 2000, 2001
ბრინჯაოს ბურთის მფლობელი (2): 2001, 2002
უეფას ფეირ-ფლეის ჯილდო (1): 2001
მსოფლიო ჩემპიონატის საუკეთესო მოთამაშე (1): 2002

მოამზადა დავით მაღრაძემ, სპეციალურად Bayern.ge-სთვის
скачать dle 11.1смотреть фильмы бесплатно

ფეხბურთის ანგარიშები იხილეთ აქ - LIVESCORE

ასევე იხილეთ თემაზე:
ოლივერ კანი
მსგავსი სიახლეები
კომენტარები
Mats
Mats | 10 ოქტომბერი 2016 15:53
ბრავოოო! ავტორ შესანიშნავია
lekino
lekino | 11 ოქტომბერი 2016 14:39
სალამი ყველას... პირველად ვარ საიტზე ... :)

კარგი სტატიაა მომეწონა... :)
კომენტარის დამატება
ქართული კლავიატურის ჩართვა/გამორთვა ბეჭდვის დროს კლავიშით "~"
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent1488bb5d07biggrindeu
    drinkse05a53f56fcde85da04e41c18eb4b398fan_deutschefcbfcbayernfcbflagge2germanyy
    lolthumbsantatooooralonso1alonso2lewymuller1
    muller2neuerribery1ribery2robben1robben2vidal1
კოდის განახლება

მატჩები


სატურნირო მდგომარეობა