...

ყველაზე უიღბლო ლეგენდა: მიხაელ ბალაკი

მსოფლიო ფეხბურთის ისტორიას ძალიან ბევრი გამორჩეული მოთამაშე ახსოვს, რომელთაც საკუთარი ტალანტი უბრალოდ ვერ განავითარეს და პოტენციალი ბოლომდე უიღბლობის გამო ვერ გამოიყინეს. 21-ე საუკუნის დასაწყისში კი გერმანულ ფეხბურთში სწორედ ასეთი განსაკუთრებული მოთამაშე გამოჩნდა, რომელსაც უნიკალური შესაძლებლობები ჰქონდა, მაგრამ მას საკუთარი თავის რეალიზება არ გასჭირვებია. მიხაელ ბალაკი თანამედროვეობის ერთ-ერთი უძლიერესი ცენტრალური ნახევარმცველია, ფანტასტიკური დარტყმითა და მოედნის ხედვით. მას შესანიშნავი შემოქმედებითი უნარი და ამავდროულად, ფიზიკური მონაცემები ჰქონდა. ის ყველანაირად სრულყოფილი და ძლიერი ცენტრი იყო, რასაც ძლიერი ხასიათიც ემატებოდა.

ბალაკმა მთელი თავისი კარიერა უმაღლეს დონეზე ჩაატარა და ყოველთვის მოწოდების სიმაღლეზე იყო, მაგრამ ეს ლეგენდარული მოთამაშე, უპირველესყოვლისა, უიღბლობასთან ასოცირდება. ახლა კი ერთად გავიხსენოთ ამ უნიკალური მოთამაშის მართლაც ძალიან დრამატული და გარკვეულწილად, ტრაგიკული კარიერა, რომელიც "ბაიერნს" მჭიდროდ უკავშირდება.

ადრეული წლები და პირველი გაბრწყინება
მიხაელ ბალაკი 1976 წლის 26 სექტემბერს, აღმოსავლეთ გერმანიის ქალაქ გიორლიცში დაიბადა. თუმცა, ერთ წელიწადში მიხაელის მამამ ოჯახი კარლ-მაქს-შტადტზე (დღევანდელი ჩემნიცი) გადაიყვანა. უმცროს ბალაკს ბავშვობიდანვე უყვარდა და ეზოში ძალიან ბევრს ვარჯიშობდა. ის მშობლების ერთადერთი სიხარული იყო, ამიტომ დედ-მამამ ვაჟის სურვილი გაითვალისწინა და ექვსი წლის ასაკში მიხაელი ადგილობრივი კლუბის, "ჩემნიტცერის" აკადემიაში ჩაირიცხა. ის ბავშვობიდანვე მტკიცე ხასიათის იყო და ფეხბურთელობაზე ოცნებობდა, ამიტომ მშობლემბა ყველანაირად ხელი შეუწყეს. თუმცა, მიხაელისთვის საფეხბურთო აკადემიაში ყოფნა არც ისე მარტივი იყო. "პირობები საკმაოდ ნორმალური, მაგრამ მკაცრი იყო. სამუშაო პროცესი იმდენად აქტიურად მიმდინარეობდა, რომ მშობლებთან ან უფროს ძმებთან დარეკვის დრო უბრალოდ არ გვრჩებოდა. მენტალურად საკმაოდ რთული სიტუაცია იყო, მაგრამ ვინც ცოტა გაძლება და მიჩვევა იყო საჭირო. საერთო ჯამში, ამ პროცესმა ნორმალურად ჩაიარა", - იხსენებს მიხაელ ბალაკი.
მიხაელს უნიკალური ტალანტი ჰქონდა, რაც "ჩერმნიტცერის" ახალგაზრდული აკადემიის მწვრთნელებსაც არ გამოპარვიათ. "13 წლის ბიჭუნა თამაშს ფანტასტიკურად კითხულობდა და ამან გამაოცა. ეს ის თვისებაა, რომელსაც ვერავინ გასწავლის, უბრალოდ ამ ნიჭით უნდა დაიბადო. მის თამაშს დიდი ინტერესით ვუყურებდი და იმედი მქონდა, რომ ერთხელაც წარმატებული გერმანელი ფეხბურთელი იქნებოდა", - იხსენებს "ჩერმნიტცერის" აკადემიის ერთ-ერთი მწვრთნელი, სტეფან დურშმიდტი. თუმცა, ყველაფერი იდეალურად როდი მიდიოდა. ბალაკს ბავშვობიდანვე ჰქონდა მუხლის პრობლემები, რომელმაც თავი მოგვიანებით იჩინა და კინაღამ მისი საფეხბურთო კარიერა დაასრულა.

თინეიჯერ ბალაკს მუხლმა ისეთი ტკივილები მიანიჭა, რომ სიარულიც კი უჭირდა. როგორც მამამისი იხსენებს, ექიმმა დაზუსტებით განმარტა, რომ ბალაკი საფეხბურთო კარიერას ვეღარ გააგრძელებდა. უბრალოდ წარმოიდგინეთ სულ 15-16 წლის ბიჭუნა, რომელმაც ახალგაზრდებში სახელი უკვე გაითქვა, ოცნებობს დიდი ფეხბურთს თამაშზე და ერთ დღესაც იღვიძებს და იგებს, რომ მისი სურვილები ვერ ახდება. ამ დროს გამოჩნდა ულუს კუტნერი, "ჩერმნიტცერის" ამჟამინდელი ექიმი, რომელიც იმ პერიოდში კლუბის სტრუქტურაში მუშაობდა. ბალაკის მკურნალობა თავის თავზე სწორედ კუტნერმა აიღო და ინდივიდუალური ვარჯიშები შეუდგინა. მიხაელი ბურთს გარეშე ერთი თვის განმავლობაში ვარჯიშობდა და ულუსის მეთოდებმა შედეგი გამოიღო. როგორც თავად კუტნერი აღნიშნავს, ეს სასწაულებრივი დაბრუნება ბალაკის ძლიერი ხასიათის დამსახურება იყო. "ულუს კუტნერი ჩემს კარიერაში გადამწყვეტი პერსონა იყო. მან ჩემი მზრუნველობა მაშინ ითავა, როდესაც ყველაზე მეტად მიჭირდა და მუხლის ხრტილის პრობლემები მქონდა", - ეს უკვე თავად მიხაელის მოსაზრებაა.
ბალაკმა "ჩერმნიტცერთან" თავისი პირველი პროფესიონალური კონტრაქტი 1995 წელს გააფორმა და ნელ-ნელა გუნდის ერთ-ერთი ლიდერი გახდა. პირველი სეზონი მეორე ბუნდესლიგაში ჩაატარა, საიდანაც მისი კლუბი გავარდა. თუმცა, 1996/97 წლების კამპანიაში ბალაკი უკვე "ჩერმნიტცერის" უცვლელი ფიგურა იყო, ცენტრალური ნახევარმცველის პოზიციაზე დიდებულად თამაშობდა, ათი გოლის გატანა მოახერხა და გუნდი მეორე ბუნდესლიგაში დააბრუნა. 21 წლის ბალაკზე კი მთელი გერმანია საუბრობდა, მას "პატარ კაიზერიც" კი უწოდეს და ფრანც ბეკენბაუერს ადარებდნენ. მიხაელმა პირველად სწორედ მაშინ გაიბრწყინა და მესამე ბუნდესლიგიდან პირდაპირ პირველში აღზევდა.

"კაიზერსლაუტერნის" და "ბაიერის" პერიოდი
1997 წელს ლეგენდარული გერმანელი სპეციალისტი, ოტო რეჰაგელი, "კაიზერსლაუტერნში" საინტერესო და პერსპექტიულ გუნდს ქმნიდა, სადაც მიხაელ ბალაკიც დაპატიჟა. 21 წლის მიხაელი მეორე გუნდში ჩაირიცხა, მაგრამ პირველივე სეზონში მიიღო შანსი. თავდაპირველად, რეჰაგელი ბალაკს ძალიან ცოტა დროს აძლევდა, მაგრამ ძირითად შემადგენლობაში პირველად 28-ე ტურის შეხვედრაში, ლევერკუზენის "ბაიერის" წინააღმდეგ დააყენა. სეზონის ბოლოსკენ მან კიდევ რამდენიმე თამაში ჩაატარა, საკმაოდ კარგი შთაბეჭდილება დატოვა და "კაიზერსლაუტერნმა" ბუნდესლიგა სენსაციურად მოიგო. ეს იყო პირველი შემთხვევა, როდესაც მეორე ბუნდესლიგიდან დაბრუნებულმა კლუბმა ეგრევე ვერცხლის სინი მოიპოვა. ახალგაზრდა ბალაკმა თავისი წვლილიც შეიტანა და პირველი ტიტული მოიგო.
მომდევნო სეზონიდან კი ოტო რაჰაგელმა მიხაელი ნელ-ნელა გუნდის ძირითად წევრად აქცია და ბალაკმა ძალიან კარგი თამაში აჩვენა. მან ბუნდესლიგის ყველა თამაშში მიიღო მონაწილეობა, საიდანაც ძირითადში 21 დაიწყო. იმ სეზონში მან ოთხი გოლის გატანა მოახერხა, პირველი კი როსტოკის "ჰანზას" გაუტანა მეათე ტურში. ბალაკმა ბუნდესლიგის პირველი ბურთი საჯარიმო დარტყმით შეაგდო და ის თამაში მისმა გუნდმა 3:2 მოიგო.
იმავე სეზონში ბალაკმა ჩემპიონთა ლიგაზეც იასპარეზა, სადაც "კაიზერსლაუტერნი" მეოთხედფინალში გავიდა და იქ უკვე მიუნხენის "ბაიერნთან" დამარცხდა. ბალაკმა კი ერთბაშად რამდენიმე კლუბის ინტერესი მიიქცია და ერთ-ერთ ყველაზე პერსპექტიულ, ამბიციურ და ახალგაზრდულ ლევერკუზენის "ბაიერს" შეუერთდა. კრისტოფ დაუმმა ბალაკს სრული ნდობა გამოუცხადა და მიხაელმა "ბაიერის" 13 ნომრიანი მაისურით ჩინებულად ათამაშდა. "ბაიერში" მიხაელი უფრო შემოქმედებითი მოთამაშე გახდა და დაუმი მას უფრო მეტ თავისუფლებას აძლევდა. სადებიუტო სეზონი ახალ კლუბში წარმატებით მიდიოდა მანამ, სანამ უდიდეს წარმატებამდე ერთადერთი ნაბიჯი არ დარჩა.

ბუნდესლიგის ბოლო ტურის წინ ლევერკუზენის "ბაიერი" მიუნხენის "ბაიერნს" სამი ქულით უსწრებდა და სტუმრად უმოტივაციო "უნჰერჰახინგთან" ფრეც ჰყოფნიდა ისტორიაში პირველი ვერცხლის სინის მოსაპოვებლად. "რეკორდმაისტერმა" თავისი თამაში ოლიმპიურ სტადიონზე მარტივად მოიგო და ბრემენის "ვერდერი" 3:1 დაამარცხა. დაუმის გუნდისთვის კი ყველაფერი კატასტროფულად დაიწყო. შეხვედრის მეოცე წუთზე მასპინძელთა ცენტრალურმა მცველმა, დენი შვარცმა "ბაიერის" საჯარიმოში ჩააწოდა, როდესაც მიხაელ ბალაკმა სიტუაციის განმუხტვის მაგივრად ბურთი საკუთარ კარში ჩაჭრა. ბოლოსკენ ობერლაიტნერმა მეორე გოლიც შეაგდო და "უნტერჰახინგმა" 2:0 იმარჯვა. ბურთების უკეთესი სხვაობის გამო ჩემპიონი "ბაიერნი" გახდა, ბალაკი კი იმ დღეს ყველაზე სასოწარკვეთილი პიროვნება იყო, რომელსაც ყველა ამშვიდებდა.
მიუხედავად ამ ფსიქოლოგიური დარტყმისა ბალაკმა მომდევნო სეზონი უფრო ძლიერად და შემართებით დაიწყო. მიხაელი "ბაიერის" ნამდვილი ლიდერი გახდა და 2000/01 წლების სეზონში ფანტასტიკური შთაბეჭდილება დატოვა. მან ეროვნულ ჩემპიონატში შვიდი გოლი გაიტანა, ექვსი საგოლე პასი გააკეთა და ჩემპიონთა ლიგაზეც გამოიჩინა თავი. ევროპის ყველაზე პრესტიჟულ ტურნირზე მან თავისი სადებიუტო ბურთი მადრიდის "რეალს", ჯგუფურ ეტაპზე, "ბაიარენაზე" გაუტანა, მაგრამ მისმა გუნდმა მაინც წაგო - 2:3. საბოლოოდ ლევერკუზენელებმა გასული სეზონის შედეგები ვერ გაუმჯობესეს და გუნდი კრისტოფ დაუმმა დატოვა.

ნამდვილი ტრაგედია
2001 წლის ზაფხულში "ბაიერი" კლაუს ტოპმიულერმა ჩაიბარა და შესანიშნავი გუნდი შეკრა. ლევერკუზენელთა რიგებში ბრაზილიელი მცველი ლუსიო, იენს ნოვოტნი, ზე რობერტო, ბერნდ შნეიდერი, ოლივერ ნოივილი და რაღა თქმა უნდა, მიხაელ ბალაკი ბრწყინავდნენ. ტოპმიულერმა ბალაკი გამთამაშებლად აქცია და ამ უკანასკნელმა არანორმალური სეზონი ჩაატარა. ბუნდესლიგაში მან 17 გოლი გაიტანა და რვა საგოლე გადაცემა გააკეთა. "ბაიერი" კი ეროვნულ ჩემპიონატში დიდებულად მიდიოდა, მაგრამ ბოლო ტურებში გაფლანგა უპირატესობა. ჩემპიონატის დასრულებამდე სამი ტურით ადრე დორტმუნდის "ბორუსია" "ბაიერს" ხუთი ქულით ჩამორჩებოდა, მაგრამ "ფარმაცევტებმა" მომდევნო ორი თამაში წააგეს და "ყვითლები" ერთი ქულით წინ გაუშვეს. ბოლო ტურში კი დორტმუნდელებმა ბრემენის "ვერდერთან" ბრწყინვალე ქამბექი შეასრულეს და ლევერკუზენელების გამარჯვებას აზრი აღარ ჰქონდა. აი ასე გაუშვა ხელიდან ბალაკმა კიდევ ერთი ვერცხლის სინი, მაგრამ ამჯერად მან ფანტასტიკური ფეხბურთი აჩვენა და წარმატებისთვის მაქსიმუმი გააკეთა.
მთავარი მოვლენები კი ჩემპიონთა ლიგაზე განვითარდა. "ბაიერმა" პირველი ჯგუფური ეტაპი "ბარსელონასთან" ერთად მარტივად დაძლია, შემდეგ კი ჯგუფში ლონდონის "არსენალი" და ტურინის "იუვენტუსი" ჩატოვა. კლაუს ტოპმიულერის გუნდის მთავარი ღირსება სახლში ძლიერი თამაში იყო. მეოთხედფინალში გერმანელები ჟერარ ულიეს ბრწყინვალე "ლივერპულს" შეხვდნენ, რომელიც ფავორიტად ითვლებოდა. "ენფილდზე" მერსესაიდელებმა სემი ჰიიპიას გოლით 1:0 იმარჯვეს, ლევერკუზენში კი ნამდვილი დრამა შედგა. ანგარიში მე-16 წუთზე მიხაელ ბალაკმა ფანტასტიკური შორეული დარტყმით, თანაც მარცხენა ფეხით, გახსნა. ტაიმის ბოლოს კი აბელ ხავიერმა შეაგდო და ყველას ეგონა, რომ "ბაიერი" უკვე ვეღარაფერს გახდებოდა, რადგან შემდეგ ეტაპზე გასასვლელად ორი გოლი იყო საჭირო. თუმცა, საქმეში კვლავ ბალაკი ჩაერთო, რომელმაც თავით გუნდი წინ გაიყვანა. ოთხ წუთში კი დიმიტარ ბერბატოვმა "ლივერპულის" კარი მესამედ დალაშქრა. მოგვიანებით "ბაიარენა" იარი ლიტმანენის გოლმა დაადუმა, მაგრამ 84-ე წუთზე ლუსიომ დიდებული ბურთი გაიტანა და "ბაიერმა" 4:2 იმარჯვა. ბალაკმა ინგლისელთა ცენტრი დაჯაბნა, უნიკალური თამაში ჩაატარა, დუბლი გაიფორმა და ლევერკუზენელები ნახევარფინალში გავიდნენ.

მომდევნო მეტოქე ისევ ინგლისიდან იყო, ამჯერად სერ ალექს ფერგიუსონის "მანჩესტერ იუნაიტედი". ტოპმიულერის გუნდმა პირველი მატჩი "ოლდ ტრაფორდზე" ჩაატარა და საოცარი მონდომება გამოავლინა. ინგლისელები ჟივკოვიჩის ავტოგოლით დაწინაურდა, მაგრამ მეორე ნახევარში ბალაკმა წონასწორობა აღადგინა. ამას ვან ნისტელროის პენალტი და ოლივერ ნოივილის გოლი მოჰყვა. საბოლოოდ, 2:2 და ყველაფერი გერმანიაში უნდა გადაწყვეტილიყო. ლევერკუზენშიც სტუმრები დაწინაურდნენ, მაგრამ პირველი ნახევრის ბოლოს ნოივილმა საოცარი გოლი შეაგდო და მატჩის ბოლომდე არც არაფერი შეცვლილა. "ბაიერმა" ნამდვილი სენსაცია მოახდინა და ჩემპიონთა ლიგის ფინალში გავიდა. ბალაკმა კი ამაში უდიდესი წვლილი შეიტანა, ვინაიდან გუნდის ნამდვილი ლიდერი და დირიჟორი იყო. გადამწყვეტ ბრძოლაში კი "ბაიერი" მადრიდის "რეალს" დაუპირისპირდა. გლაზგოში დიდებული ფინალი გაიმართა. რაულის სწრაფ გოლს მალევე ლუსიომ თავურით უპასუხა - 1:1. პირველი ტაიმის ბოლოს კი ზინედინ ზიდანმა ცნობილი შედევრი შექმნა და "სამეფო კლუბი" წინ გაიყვანა. გერმანული კლუბი ძალიან ბევრს ცდილობდა, უტევდა, მომენტებს ქმნიდა, მაგრამ უბრალოდ არ უმართლებდა. ახალგაზრდა იკერ კასილასმა მადრიდულ გრანდს გამარჯვება შეუნარჩუნა და ბალაკმა ამჯერად ევროპის ყველაზე მნიშვნელოვანი ტიტული გაუშვა ხელიდან. თავად მიხაელი კი უეფამ წლის საუკეთესო ნახევარმცველად აღიარა.
ბალაკის დებიუტი გერმანიის ეროვნულ ნაკრებში 1999 წელს შედგა და პირველმა დიდმა ტურნირმა წარუმატებლად ჩაიარა - "ბუნდესნაკრები" 2000 წლის ევრო პირველობაზე ჯგუფში ჩარჩა, ბალაკმა კი მინდორზე მხოლოდ 63 წუთი დაჰყო. გერმანიის ასეთ ჩავარდნის კი ვერავინ წარმოიდგენდა, რადგან 1996 წელს "ბუნდესნაკრებმა" ევროპის ჩემპიონატი მოიგო, 1997 წელს ჩემპიონთა ლიგის ტიტული დორტმუნდის "ბორუსიამ" მოიპოვა, უეფას თასი კი - "შალკემ". შესაბამისად, ყველა გერმანული ფეხბურთის დომინაციას ელოდა, მაგრამ ქვეყანას ახალგაზრდა მოთამაშეები პრობლემა ჰქონდა. წავიდა ლოთარ მათეუსის, იურგენ კლისნმანის თაობა და "ბუნდესთიმს" ახალი თაობა არ ჰყავდა. სწორედ 2000 წლის ევროპის ჩემპიონატის შემდეგ დაიწყო მუშაობა აკადემიების გაძლიერებაზე, მაგრამ 2002 წლის მუნდიალისთვის რუდი ფიოლერის გუნდს სერიოზულ ძალად არავინ მოიაზრებდა. თუმცა, "ბუნდესმანშაფტს" ორი მსოფლიო დონის ვარსკვლავი მაინც ჰყავდა: ოლივერ კანი და მიხაელ ბალაკი, რომელმაც იაპონურ-აზიური მსოფლიო პირველობის წინ სახელი ევროპაშიც გაითქვა.

ჯგუფური ეტაპი გერმანიამ უპრობლემოდ გადალახა. პირველ ტუმში ფიოლერის გუნდმა საუდის არაბეთი 8:0 გაანადგურა და ბალაკმაც გამოიჩინა თავი, შემდეგ იყო რთული შეხვედრა ირლანდიასთან და ფრე 1:1, ბოლოს კი სანახაობრივი მატჩი კამერუნთან და მორიგი გამარჯვება - 3:2. ბალაკმა სამივე შეხვედრაში შეუცვლელად იასპარეზა. ფლეი-ოფში კი დაიწყო მინიმალური მოგებების სერია. "ბუნდესთიმმა" ჯერ პარაგვაი დაამარცხა და ერთადერთი ბურთი ძირითადი დროის დასრულებამდე ორი წუთით ადრე ოლივერ ნოივილმა შნეიდერის პასით გაიტანა. აღსანიშნავია, რომ ბოლო წუთზე ბალაკმა გაფრთხილება მიიღო, რომელიც მისთვის ტურნირზე მეორე იყო. მეოთხედფინალში კი რუდი ფიოერის გუნდმა უმძიმეს ბრძოლაში ამერიკის ნაკრები დაამარცხა. ერთადერთი ბურთი პირველი ნახევრის ბოლოს, კრისტიან ციგეს ჩაწოდების შემდეგ, ბალაკმა თავით შეაგდო - 1:0. ნახევარფინალში კი გერმანიას მასპინძელი სამხრეთ კორეა დახვდა. 70 წუთის შემდეგ ანგარიში ჯერ კიდევ 0:0 იყო, როდესაც მარცხენა ფრთაზე ლიჩ-ჩუნ სო გაიქცა, რამდენიმე მეტოქე მოატყუა და საჯარიმოს მისადგომებთან უკნიდან მიხაელ ბალაკმა წააქცია. მატჩის მთავარმა არბიტრმა, შვეიცარიელმა ურს მაიერმა, გერმანელი ნახევარმცველი არ დაინდო, ყვითელი ბარათი უჩვენა და ეს ავტომატური დისკვალიფიკაცია იყო - თუ "ბუნდესთიმი" ფინალში გავიდოდა, ბალაკი გადამწყვეტ მატჩს გამოტოვებდა.
ამ საბედისწერო გაძევებიდან ოთხ წუთში გერმანელებმა სწრაფი კონტრშეტევა წამოიწყეს. ოლივერ ნოივილი მარჯვენა ფლანგზე გაიქცა და საჯარიმოში ჩააწოდა, სადაც ბალაკმა შეირბინა. მიხაელის პირველი დარტყმული ლი-ვონ ჟიმ მოიგერია, მაგრამ დამატებაზე "ბუნდესმანშაფტის" მე-13 ნომერმა გადამწყვეტი ბურთი გაიტანა - 1:0. ამ გოლზე კი ალბათ ყველას ინგლისელი კომენტატორის ცნობილი გენიალური ფრაზა ახსენდება: "მიხაელ ბალაკმა, რომელმაც ოთხი წუთის წინ ყვითელი ბარათი მიიღო და გამოტოვებს ფინალს, გაიტანა გოლი, რომელმაც შესაძლოა მისი გუნდი გაიყვანოს იქ". რუდი ფიოლერის კოლექტივი ფინალში მართლაც გავიდა, მაგრამ იქ "ბუნდესნაკრებს" მიხაელ ბალაკი აღარ ჰყავდა. გერმანელებმა იოკოჰამაში, ბრაზილიის ნაკრების წინააღმდეგ, ყველაფერი გააკეთეს, მაგრამ რონალდოს კლასს ვერაფერი მოუხერხეს. კანმა კარიერაში ყველაზე დიდი შეცდომა დაუშვა, "სელესაომ" კი დამაჯერებლი გამარჯვება მოიპოვა - 2:0. ამ შედეგს გერმანიის ნაკრებისგან ბევრი არ ელოდა, მაგრამ არავინ იცის რა მოხდებოდა, ბალაკს რომ იმ საღამოს ეთამაშა. შესაძლოა, ახლა მსოფლიოში ყველაზე ტიტულოვანი ნაკრები არა ბრაზილია, არამედ სწორედ გერმანია ყოფილიყო.

მიხაელის ასეთი სერიოზული გავლენა გაბუქებული როდია. როგორც უკვე აღვნიშნეთ, რუდი ფიოლერის გუნდს ჰყავდა გენიალური კაპიტანი და ლიდერი - ოლივერ კანი, მაგრამ ის მაინც მეკარე იყო. მინდვრის მოთამაშეებს შორის კი მიუხედავად ბერნდ შნეიდერის, ოლივერ ნოივილისა და მიროსლავ კლოზეს არსებობისა, მთავარი ძალა მიხაელ ბალაკი იყო. ამას "ბუნდესთიმის" მაშინდელი თავკაცი, რუდი ფიოლერიც, აღიარებს მოგვიანებით: "იმ დროისთვის გერმანიის ნაკრებში კლასიკური პრობლემა იყო: ხალხს ერთმანეთში მიზეზი და შედეგი ერეოდა. ჩვენ კიდევ ორი-სამი მიხაელ ბალაკი დაგვაკლდა." გარდა ამისა, საინტერესოა ცნობილი მიუნხენელი ჟურნალისტის და მწერლის, რაფაელ ჰონიგშტეინის, მოსაზრებაც: "ბალაკი ფიოლერის სისტემის უმნიშვნელოვანესი მოთამაშე კი არა, თვით სისტემა იყო. გერმანია დაცვაში ღრმად იჯდა, შემდეგ კი ბალაკის შორეული დარტყმის, პასის ან თავურის იმედზე იყო", - ასე აფასებს მიხაელის როლს ცნობილი სპორტული ჟურნალისტი.

ასეა თუ ისეა, გერმანიის ეროვნულ ნაკრებს 2002 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალში მიხაელ ბალაკი ნამდვილად დააკლდა, როგორც მოთამაშე და ასევე, როგორც ძლიერი პერსონა. 2002 წელს ევროპის საუკეთესო ცენტრალურმა ნახევარმცველმა, დიდებული მოედნის ხედვითა და პასით, ყველაფერი ბოლო წამებში წააგო, ბედის ირონია კი ის არის, რომ თავად მაქსიმუმი გააკეთა. ლევერკუზენის "ბაიერის" მაისურით მას სულ ცოტა დააკლდა, ეროვნულ ნაკრებში კი უბრალოდ ბედისწერამ არ მისცა შანსი. მან რამდენიმე თვიანი ინტერვალით ორი უმძიმესი ფსიქოლოგიური დარტყმა მიიღო, მაგრამ ბალაკი იმდენად ძლიერი იყო, რომ ამასაც გაუძლო და ახალი ცხოვრება დაიწყო.

"ბაიერნი" და დიდება
2002 წლის ზაფხულში ბალაკმა კარიერაში მორიგი ნაბიჯი გადადგა და ქვეყნის უძლიერესი კლუბის, მიუნხენის "ბაიერნის" რიგებში ჩაირიცხა. "რეკორდმაისტერმა" მის სანაცვლოდ 12,9 მილიონი ევრო გადაიხადა და მიხაელმა ქომაგების სიყვარული სადებიუტო სეზონშივე დაიმსახურა. მან მიუნხენის ოლიმპიურ სტადიონზე ჩატარებულ პირველივე შეხვედრაში გაიტანა გოლი და ეს მისი პირველი ბურთი იყო "ბაიერნის" მაისურით. ოტმარ ჰიტცფელდის გუნდმა "არმინია" 6:2 გაანადგურა. საბოლოოდ, მიუნხენელებმა ბუნდესლიგა მარტივად მოიგეს და ბალაკმა ვერცხლის სინი 1998 წლის შემდეგ პირველად მოიგო. გარდა ამისა, "ბაიერნმა" გერმანიის თასიც მოიპოვა და ფინალში "კაიზერსლაუტერნი" 3:1 დაამარცხა. მიხაელმა ფინალში დუბლი გაიფორმა, მანამდე კი ნახევარფინალში ყოფილ კლუბს, ლევერკუზენის "ბაიერსაც", კი გაუტანა. ჩემპიონთა ლიგაზე გუნდი ჯგუფურ ეტაპზე ჩარჩა, მაგრამ პირველი სეზონისთვის გერმანიის თასი+ბუნდესლიგა, 15 გოლი და 14 საგოლე გადაცემა ფანტასტიკური შედეგი იყო.
მომდევნო სეზონი ბალაკმა კვლავ ჩინებულად ჩაატარა, მაგრამ "ბაიერნმა" გერმანიაში ორივე ტიტული ბრემენის "ვერდერს" დაუთმო, ჩემპიონთა ლიგაზე კი მერვედფინალში დამარცხდა. 2004 წელს გუნდი ექვსწლიანი მოღვაწეობის შემდეგ, ოტმარ ჰიტცფელდმა დატოვა და "რეკორდმაისტერი" ფელიქს მაგათმა ჩაიბარა. მიუხედავად იმისა, რომ ბალაკს არასოდეს მოსწონდა მაგათის სათამაშო სტილი და დესპოტური მეთოდები, ის ფიზიკურად ძალიან ძლიერი მოთამაშე იყო, ამიტომ ფელიქსის ერთ-ერთი სტაბილური მოთამაშე გახლდათ. ბალაკი სწორედ მაშინ იქცა "ბაიერნის" მთავარ ფიგურად და ნამდვილ ლიდერად. 2004/05 წლების კამპანია ბალაკმა ფენომენალურად ჩაატარა, საერთო ჯამში 18 გოლი გაიტანა, 10 საგოლე გადაცემა გააკეთა და კარიერაში მეორე დუბლი მოიგო. თუმცა, ჩემპიონთა ლიგაზე მაგათის გუნდი ამჯერად მეოთხედფინალში, ლონდონის "ჩელსის" წინააღმდეგ, უშანსოდ დამარცხდა.

2005/06 წლების სეზონი კი ბალაკისთვის ძალიან მნიშვნელოვანი იყო. პირველ რიგში იმიტომ, რომ მას წლის ბოლოს კონტრაქტი ეწურებოდა და კვლავ მაღალი დონის თამაში უნდა ეჩვენებინა, თანაც ზაფხულში მშობლიური მსოფლიო ჩემპიონატი ელოდა. მოტივაცია ძალიან მაღალი იყო და მიხაელმა მორიგი საოცარი კამპანია ჩაატარა. 16 გოლი, 5 ასისტი, მორიგი დუბლი გერმანიაში და კიდევ უფრო დამაჯერებელი თამაში. ბალაკი "ბაიერნის" ქომაგების მთავარი იმედი და სიმპათია გახდა. მის გარეშე "რეკორდმაისტერის" წარმოდგენა ძალიან რთული იყო, მაგრამ ხელშეკრულების თაობაზე არაფერი ისმოდა. მიხაელი ჩემპიონთა ლიგაზე წარუმატებელი თამაშით იმედგაცრუებული იყო, რასაც საჯაროდაც აცხადებდა. ამან კი კლუბის ხელმძღვანელების კრიტიკა დაიმსახურა. პრესაში კი გაჩნდა ინტერესები მადრიდის "რეალის", "ბარსელონას", "მილანისა" და "მანჩსტერ იუნაიტედის" ინტერესების შესახებ. ბალაკმა კი ლონდონის "ჩელსი" აირჩია და ინგლისურ კლუბთან ოთხწლიანი კონტრაქტი გააფორმა.
მიუნხენში ყველა იმედგაცრუებული იყო და არამხოლოდ მიუნხენში, რადგან ბალაკის წასვლა გერმანიის ჩემპიონატისთვისაც დიდი დანაკლისი იყო. თუმცა, როგორც თავად ბალაკმა აღნიშნა, მან "ბაიერნში" უდიდესი გამოცდილება მიიღო, ბრწყინვალე წლები ჩაატარა, მოიგო შიდა ასპარეზზე ყველაფერი და ახლა უკვე ჩემპიონთა ლიგის მოგებაზე ოცნებობდა. მართლაც, ბალაკმა სამი ბუნდესლიგა, სამი გერმანიის თასი და ერთი სუპერთასი მოიპოვა, ჩემპიონთა ლიგაზე კი მიუნხენურ კლუბთან ერთად მეოთხედფინალს ვერ გასცდა. "ის, რომ ბალაკმა ლონდონის "ჩელსი" აირჩია, ძალიან ბევრს ნიშნავს. ის მსოფლიო კლასის მოთამაშეა, რომელმაც ჩვენში სერიოზული პოტენციალი დაინახა", - აი ასე შეაფასა ბალაკის ტრანსფერი "არისტოკრატების" თავკაცმა, ჟოზე მოურინიომ. ფელიქს მაგათი კი ირწმუნებოდა, რომ მიუნხენური გრანდი ბალაკის გარეშეც მიაღწევდა წარმატებას, მაგრამ მან ცამეტი ნომერი ვერაფრით შეცვალა და კლუბი ზამთრის შესვენების დროს დატოვა.

კარიერის ახალ ეტაპამდე
მანამ, სანამ 2006 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე გადავალთ, აუცილებლად უნდა ვისაუბროთ იმ განწყობაზე, რაც ბალაკის წასვლის შემდეგ მიუნხენელ გულშემატკივრებში გაჩნდა. იმ პერიოდში მიუნხენის "ბაიერნს" იდეალური დროება ნამდვილად არ ჰქონდა და მიხაელ ბალაკი ალბათ ერთადერთი ვარსკვლავი, უმაღლესი კლასის მოთამაშე იყო, თანაც ნამდვილი გერმანული, ცივსისხლიანი მენტალიტეტითა და ლიდერის თვისებებით. სწორედ ამიტომ, "რეკორდმაისტერის" ქომაგთა დიდი ნაწილი ბალაკის გუნდიდან წასვლას უარყოფითად შეხვდა და მას მოღალატეც კი უწოდა. ამას დაემატა ის ფაქტორი, რომ გერმანელი ნახევარმცველი ინგლისის პრემიერ ლიგაში ყველაზე მაღალანაზღაურებადი მოთამაშე გახდა და რომან აბრამოვიჩისგან სერიოზული ფინანსური შეთავაზება მიიღო. ამას "იუდას" მეტსახელიც დაემატა და ბოლო თამაშის დროს, რომლის წინაც ბალაკი ული ჰიონესმა დააჯილდოვა, გულშემატკივრებმა თავის გმირს პირველად დაუსტვინეს. თუმცა, ბალაკს მოღალატის სტატუსს ვერავინ მისცემს. ის არც "ბაიერნის" აღზრდილი ყოფილა და არც არასოდეს უთქვამს, რომ კარიერის დასრულებას "ალიანს არენაზე" აპირებდა. მან ახალი გამოწვევა მიიღო და ჩათვალა რომ ჩემპიონთა ლიგის მოგების უფრო მეტი შანსი "ჩელსიში" ექნებოდა.

2006 წლის მუნდიალს კი ბალაკი ფენომენალურ ფორმაში შეხვდა და ის გერმანელების მთავარი იმედი იყო. "ბუნდესნაკრებს" მშვენიერი გუნდი ჰყავდა, სადაც ნიჭიერი ახალგაზრდებიც იყვნენ: ფილიპ ლამი, დავიდ ოდონკორი და ლუკაშ პოდოლსკი. პირველი თამაში, კოსტა რიკას წინააღმდეგ, ბალაკმა გამოტოვა, მაგრამ მისმა პარტნიორებმა 4:2 იმარჯვეს. შემდეგ კაპიტანიც დაბრუნდა და იურგენ კლინსმანის გუნდმა პოლონეთი ოლივერ ნოივილის ბოლო წუთზე გატანილი გოლით დაამარცხა. ბოლოს კი ეკვადორი გაანადგურა - 3:0. ბალაკმა ერთი ჩინებული საგოლე პასი გააკეთა, დიდებული მატჩი ჩაატარა და თამაშის გმირად დასახელდა. გერმანიამ ჯგუფი მარტივად მოიგო და მერვედფინალში შვედეთს დაუპირისპირდა. მიუნხენში "ბუნდესთიმმა" ლუკაშ პოდოლსკის სწრაფი დუბლით დამაჯერებლად მოიგო - 2:0. შემდეგ კი იყო არგენტინა და დიდებული ბრძოლა ბერლინში. "ალბისელესტე" რობერტო აიალას გოლით მეორე ტაიმის დასაწყისში დაწინაურდა, მაგრამ 80-ე წუთზე მასპინძლებმა წონასწორობა აღადგინეს. ბალაკმა საჯარიმოში ჩააწოდა, ტიმ ბოროვსკიმ თავით მიროსლავ კლოზეს გადაუგდო და მანაც შეაგდო. საქმე პენალტების სერიამდე მივიდა, სადაც გერმანელებმა იდეალურად დაარტყეს, ხოლო სტუმრებმა ორი პენალტი გააფუჭეს - 4:2 და ბალაკი თამაშის საუკეთესო ფეხბურთელად დასახელდა. დორტმუნდში კი გერმანიის ნაკრები მარჩელო ლიპის იტალიას დაუპირისპირდა და კვლავ დამატებით დროში გადავიდა. ახლოვდებოდა პენალტების სერია, როდესაც "სკუადრა აძურამ" კუთხური გაითამაშა და ფაბიო გროსომ ულამაზესი ბურთ გაიტანა. ორ წუთში კი იტალიელებმა კონტრშეტევა წამოიწყეს და ალესანდრო დელ პიერომ ყველაფერი დაასრულა - 0:2.
კაპიტანი განადგურებელი იყო და ბუნებრივია, რომ თამაშის შემდეგ ცრემლები ვერ შეიკავა. მესამე ადგილისთვის თამაში კლინსმანის გუნდმა მოიგო, მაგრამ ბალაკისთვის ეს არაფერს ნიშნავდა. მიხაელმა მორიგი მნიშვნელოვანი შეხვედრა წააგო, მაგრამ ისე, როგორც 2002 წლის ზაფხულში, ამჯერადაც ყველაფერი გააკეთა და მინდორზე დიდებული შთაბეჭდილება დატოვა.

ინგლისში კი მისი კარიერა შესანიშნავად აეწყო. ის ფიზიკურად ძლიერი და საოცრად გონიერი ფეხბურთელი იყო, ამიტომ მოურინიოს ტაქტიკაში მარტივად ჩაეწერა. მას ცოტათი ტრავმები აწუხებდა, მაგრამ მაინც უმაღლესი კლასის ფეხბურთს აჩვენებდა. პირველ სეზონში "ჩელსისთან" ერთად მხოლოდ თასები მოიგო, შემდეგ კი მისი ოცნების ახდენის დრო დადგა. ავრაამ გრანტი ბალაკს გამთამაშებლის პოზიციაზე იყენებდა და ის ფრენკ ლამპარდს იდეალურად შეუწყვილდა. "ჩელსი" ჩემპიონთა ლიგის ფინალში გავიდა, მანამდე კი გზად "ოლიმპიაკოსი", "ფენერბაჰჩე" და "ლივერპული" დაამარცხა. გერმანელმა ფლეი-ოფის ეტაპი დიდებულად ჩაატარა და ორი გოლიც გატანაც მოახერხა, თანაც საკმაოდ მნიშვნელოვანის. ფინალში კი "ჩელსი" "მანჩესტერ იუნაიტედს" დაუპირისპირდა. მოსკოვში ფანტასტიკური მატჩი გაიმართა, რომლის ძირითადი და დამატებითი დრო ფრედ 1:1 დასრულდა. ლონდონელებს კი მეორე ტაიმში ძალიან არ გაუმართლათ, რადგან ბურთი კარის ძელს ორჯერ მოარტყეს. ბალაკი დიდებულად მოქმედებდა მოედნის ცენტრში ლამპარდთან ერთად. პენალტების სერიაც "ჩელსის" მხრიდან სწორედ გერმანელმა გახსნა წარმატებული დარტყმით. პეტერ ჩეხმა კრიშტიანუ რონალდუს აუღო და 4:4-ზე გადამწყვეტი დარტყმა ჯონ ტერის უნდა შეესრულებინა. კაპიტანს კი ფეხი დაუსრიალდა და ბურთი კვლავ ძელმა აისხლიტა. საბოლოოდ, ედინ ვან დერ სარმა ნიკოლას ანელკას აუღო და თასი "წითელმა ეშმაკებმა" მოიპოვეს. ბალაკმა კი ჩემპიონთა ლიგის მეორე ფინალი წააგო და მორიგი მძიმე დარტყმა მიიღო.
ბალაკი ოცნების ახდენასთან ძალიან, ძალიან ახლოს იყო, მაგრამ ბოლო მომენტში ისევ ცოტათი არ გაუმართლა. თუმცა, მიხაელს მოტივაცია ძალიან მაღალი ჰქონდა, რადგან წინ ევროპის ჩემპიონატი ელოდა. იოახიმ ლიოვს საკმაოდ ძლიერი გუნდი ჰყავდა, რომელიც ტურნირის ერთ-ერთ მთავარ ფავორიტად მოიაზრებოდა. "ბუნდესთიმმა" კარგად დაიწყო და პირველივე ტურში პოლონეთი ლუკაშ პოდოლსკსი დუბლით 2:0 დაამარცხა. ამას მოჰყვა მოულოდნელი მარცხი ხორვატიასთან. ბოლო ტურში კი ლიოვის გუნდმა ავსტრიასთან რთული ბრძოლა გამართა, მაგრამ მიხაელ ბალაკის ფანტასტიკური საჯარიმო დარტყმით იმარჯვა და ჯგუფში მეორე ადგილი დაიკავა. მეოთხედფინალში გერმანიამ პორტუგალია საკმაოდ სანახაობრივ შეხვედრაში 3:2 დაამარცხა და ერთი გოლი ბალაკმაც გაიტანა თავით. ამას მოჰყვა მორიგი დრამა თურქეეთთან და ფილიპ ლამის ბოლო წუთზე გატანილი ჩინებული ბურთი - ისევ 3:2 და ლიოვის გუნდი ფინალში გავიდა. იქ კი მეტოქე ლუის არაგონესის ბრწყინვალე ესპანეთი იყო. ვენაში ძალიან კარგი თამაში გაიმართა, მაგრამ ის ესპანელების საღამო იყო. ბალაკს ისე, როგორც მთელ მის გუნდს, არაფერი გამოუვიდა და "ფურია როხამ" ფერნანდო ტორესის გოლით იმარჯვა. მიხაელმა ჯერ ევროპის ყველაზე პრესტიჟული საკლუბო ტურნირი, შემდეგ კი საერთაშორისო ტურნირი წააგო. სამწუხაროდ, მას კვლავ არ გაუმართლა, მაგრამ ამჯერად თავს ზემოთ ძალები უბრალოდ არ იყო. ესპანეთი იმ წელს უძლიერესი ნაკრები იყო.
ამ მორიგი ტრაგიკული მარცხების შემდეგ მიხაელ ბალაკი მაინც არ გატყდა და პრემიერ ლიგაში ორი მშვენიერი სეზონი ჩაატარა. 2008/09 წლების კამპანიაში ბალაკი ახლოს იყო ჩემპიონთა ლიგის მორიგ ფინალთან. გუს ჰიდინგის გუნდმა ნახევარფინალში კატალონიის "ბარსელონა" დაჯაბნა, მაგრამ "სტემფორდ ბრიჯზე" მატჩის მთავარმა არბიტრმა საოცრებები ჩაიდინა, "ბლაუგრანას" კარში ხუთი პენალტი არ დანიშნა და საბოლოოდ, ესპანელებმა საპასუხო, გადამწყვეტი ბურთი ბოლო წუთებზე გაიტანეს. აღსანიშნავია, რომ ლონდონურ კლუბს კიდევ ჰქონდა შანსი, მაგრამ ამჯერად ბალაკის დარტყმის შემდეგ ხელით თამაში ვერ დაინახა ოვრებომ, რომელიც ამ თამაშის შემდეგ უეფამ სამუდამოდ მოკვეთა ფეხბურთიდან. მომდევნო სეზონში კი გერმანელმა დიდებული ფეხბურთი აჩვენა და კარლო ანჩელოტის ხელმძღვანელობით პრემიერ ლიგის ტიტულიც მოიგო.

"ჩელსიმ" მართლაც დიდებული თამაში აჩვენა და ინგლისის ჩემპიონობა დაიმსახურა. ბალაკი კი იმ გუნდის ერთ-ერთი ლიდერი იყო და მორიგი მსოფლიო ჩემპიონატისთვის ემზადებოდა. თუმცა, მიხაელს ბედმა კვლავ უმტყუნა და ასოციაციის თასის ფინალში გერმანელმა სერიოზული ტრავმა მიიღო. "ჩელსიმ" "პორთსმუტი" 1:0 დაამარცხა, მიხაელმა კი დაზიანება პირველი ტაიმის ბოლოს მიიღო და მინდორი იძულებით დატოვა. ამის შემდეგ, მან მუნდიალი გამოტოვა და იმედგაცრუებულმა ისე, რომ "ბუნდესნაკრების" მაისურით ას თამაშამდე ორი მატჩი აკლდა, საერთაშორისო კარიერა დაასრულა.
2010 წლის ზაფხულში ბალაკმა "ჩელსისთან" კონტრაქტი აღარ გაახანგრძლივა და კარიერის უკანასკნელი წლების გატარება ლევერკუზენის "ბაიერში" მოინდომა. ბუნდესლიგაში კიდევ ორი სეზონი ჩაატარა, ტრავმებმა კვლავ არ მოასვენეს და საბოლოოდ, კარიერა 2012 წელს დაასრულა. გამოსამშვიდობებლი მატჩი კი ამერიკაში 2013 წელს ჩაატარა და მისმა გუნდმა 4:3 იმარჯვა. თავად ბალაკმა ჰეთ-თრიქი გაიფორმა.

ორი ჩემპიონთა ლიგის ფინალი, გამოტოვებული მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალი, მსოფლიო ჩემპიონატის ნახევარფინალი და ჩემპიონთა ლიგის ნახევარფინალი, ევროპის ჩემპიონატის ფინალი - მიხაელ ბალაკმა ყველა მნიშვნელოვანი თამაში წააგო. მიუხედავად ამისა, ის თანამედროვე ფეხბურთის ისტორიაში ერთ-ერთი უძლიერესი და მრავალფეროვანი ცენტრალური ნახევარმცველია. მიხაელს უნიკალური შესაძლებლობები ჰქონდა და ამიტომ მთელი კარიერა უმაღლეს დონეზე ჩაატარა. შესაძლოა, მიუნხენის "ბაიერნის" ქომაგებისთვის, ის კვლავ იუდა და მოღალატეა, მაგრამ გერმანული ფეხბურთის ნამდვილი ლეგენდა გახლავთ, რომელსაც საზღვარგარეთაც ძალიან აფასებენ. ბალაკი თავისი თაობის გამორჩეული მოთამაშე იყო, რომელმაც "ბაიერნს" ოთხი წელიწადი ღირსეულად ულიდერა, ხოლო გერმანიის ნაკრებისთვის რვა წელი თავგანწირულად იბრძოდა, მაგრამ მას გადამწყვეტ მომენტებში აკლდა მთავარი - იღბალი. როგორც წესი, ფორტუნა, სამართლიანია, მაგრამ მიხაელ ბალაკი გამონაკლისია, რადგან მას უბრალოდ არასოდეს უმართლებდა. შესაძლოა, ის განსაკუთრებული სწორედ ამის გამოც არის. ბალაკმა წააგო ყველა დიდი ფინალი, მაგრამ მაინც ძლიერი მენტალიტეტისა და გამარჯვებული ფეხბურთელის სული ჰქონდა.

მიხაელ ბალაკის ტიტულები და ინდივიდუალური ჯილდოები
გერმანიის ჩემპიონატი (4): 1997/98; 2002/03; 2004/05; 2005/06
გერმანიის ვიცე-ჩემპიონი (2): 2001/02; 2010/11
გერმანიის თასი (3): 2002/03; 2004/05; 2005/06
გერმანიის თასის ვიცე-ჩემპიონი (1): 2001/02
ლიგა-პოკალი (1): 2004
ინგლისის ჩემპიონატი (1): 2009/10
ინგლისის ასოციაციის თასი (3): 2006/07; 2008/09; 2009/10
ინგლისის ლიგის თასი (1): 2006/07
ინგლისის სუპერთასი (1): 2009
ინგლისის ვიცე-ჩემპიონი (2): 2006/07; 2007/08
ჩემპიონთა ლიგის ფინალისტი (2): 2001/02; 2007/08
მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი (1): 2002
ევროპის ვიცე-ჩემპიონი (1): 2008

უეფას წლის საუკეთესო ნახევარმცველი (1): 2002
უეფას წლის სიმბოლური ნაკრები (1): 2001/02
წლის საუკეთესო გერმანელი მოთამაშე (3): 2002, 2003, 2005
მსოფლიო ჩემპიონატის სიმბოლური ნაკრები (2): 2002, 2006
ევროპის ჩემპიონატის სიმბოლური ნაკრები (2): 2004, 2008

მოამზადა დავით მაღრაძემ, სპეციალურად Bayern.ge-სთვის
скачать dle 11.1смотреть фильмы бесплатно

ფეხბურთის ანგარიშები იხილეთ აქ - LIVESCORE

ასევე იხილეთ თემაზე:
მიხაელ ბალაკი ბლოგი
მსგავსი სიახლეები
კომენტარები
heineken
heineken | 4 ნოემბერი 2016 04:12
კაი სტატიაა გაიხარე ადმინ ბალაკს რაც შეეხება მაგარი გული მწყდება ლიგა რო ვერ აწია ყურებანი თასი
mai
mai | 4 ნოემბერი 2016 14:16
მაგარი სტატიაა.მადლობა ავტორს. ყველაზე გამორჩეული გერმანელი ბალაკი????????????
namtvralevi
namtvralevi | 4 ნოემბერი 2016 21:14
ეხ მიქაელ მიქაელ როგორ მეგონა ოქროს ბურთს მოიგებდი.არადა ჩელსიში რო არ წასულიყო უფრო შემტევ გუნდს ევრად მეტს შემატებდა.ჩელსის მაინც თავისიანი ლამპარდი ჰყავდა N1 მის პოზიციაზე.და ამდენი ფინალის წაგება მაინც საწყენია სადღაც მაინც გაეგიჟებინა თაავი.დავიჯერო ეფენბერგი ამდენ ფინალს წააგებდა?
ბალაკი ზე დონე იყო პროსტა ბაიერნიდან თუ მიდიოდა ისეთ გუნდსი წასულიყო სადაც პირველი იქნებოდა ნახევარდაცვაში.ჩელსიში ის ვერ იყო რაც შეეძლო
fcbtm1325
fcbtm1325 | 5 ნოემბერი 2016 00:05
კაცურად, შიფტი გაასწორეთ. ქართული ასოები ასეთი განლაგებით ცოტა თვალს უხერხულად ხვდება.
კომენტარის დამატება
ქართული კლავიატურის ჩართვა/გამორთვა ბეჭდვის დროს კლავიშით "~"
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent1488bb5d07biggrindeu
    drinkse05a53f56fcde85da04e41c18eb4b398fan_deutschefcbfcbayernfcbflagge2germanyy
    lolthumbsantatooooralonso1alonso2lewymuller1
    muller2neuerribery1ribery2robben1robben2vidal1
კოდის განახლება

მატჩები


სატურნირო მდგომარეობა